Hoe een reis mijn leven voorgoed veranderde…

Als je bij mij de woonkamer binnenstapt, zal het je waarschijnlijk niet eens opvallen. In een hoek hangt een klein kadertje met een tekening er in. Klein, sober en al een beetje verkleurd. Maar voor mij is het één van de belangrijkste  zaken die ik in mijn huis heb.  Niet omdat het waardevol is of omdat het de mooiste tekening is die ik ooit gezien heb, maar omdat het staat voor een keerpunt in mijn leven.

Ik ben opgegroeid als enig kind. Laat ik dat even nuanceren, want dat was ik niet helemaal. Ik heb namelijk 2 oudere halfzussen, maar die zag ik misschien 1 keer per jaar. Soms vaker, soms jaren niet. Toen ik 16 was, kwam er ook nog een broertje bij, maar door het leeftijdsverschil was hij meer een surrogaat-zoon dan een broer. Eigenlijk was ik in de dagelijkse realiteit dus enig kind.

Verwend

Materieel werd ik enorm verwend. Vaak uit eten, een uniformschool waar de meeste andere meisjes ook uit een rijk nest kwamen, een auto zodra ik mijn rijbewijs had en meer zakgeld dan ik op kon maken. Ik vond dat allemaal normaal, geld moest rollen. Maar ik was niet gelukkig. Emotioneel was het namelijk een ander verhaal. Mijn vader is niet de gemakkelijkste persoon om mee samen te leven, laten we het daar maar op houden. Heel mijn jeugd heb ik van hem geleerd dat het leven draait rond succesvol zijn en rijk worden.

Sacha

En toen ging ik naar Kroatië. Het was 1992 en midden in de oorlog. De aanleiding was wat vreemd. Een paar maanden eerder had ik een tijdje een vriendje, Sacha, en wij hadden ontdekt dat wij iets gemeen hadden. Mijn oudste zus had namelijk jarenlang in een dorpje aan de Kroatische kust gewoond dat uit 1 straat bestond. In die ene straat stond ook één hotel en dat hotel was eigendom van de grootouders van Sacha. Hoe klein kan de wereld soms zijn?

Hulpgoederen

Sacha had dus als 19 jarige helemaal alleen een hulpkonvooi georganiseerd. Hij had overal voor gezorgd. Hij had de goederen verzameld en in een container verstuurd naar een hulporganisatie. Die hulporganisatie had hem daarna uitgenodigd om te komen kijken waar de goederen terecht kwamen en wat er nog nodig was. Hij had geen auto die de ruim 1000 km lange rit aankon. Ik had dat wel, dus vroeg hij aan mij of ik zin had om mee te gaan. Ik zei ja en daar heb ik geen moment spijt van gehad.

Surrealistisch

Ik weet niet wat ik verwacht had, maar het leven in Kroatië midden in de oorlog kwam op mij heel surrealistisch over. Ja, ik begrijp dat het leven doorgaat, maar toch… In Zagreb liepen de soldaten in vol ornaat rond. Wij zijn dat nu helaas door de terreurdreiging ook gewend, maar op dat moment had ik zoiets nog nooit gezien.  Als wij ‘s avonds iets gingen drinken in het Hardrock Café, dan zaten er soldaten met hun vriendin, alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Verwoest

Op een gegeven moment zijn wij naar een gebied gegaan dat volledig verwoest was. Een café zonder voorgevel, waar mensen een tafel weer recht hadden gezet om even samen te zitten tussen de puinhopen, lege fles wijn en glazen op tafel. Een eenzame pop op straat, mortiergaten in de gevels. Verlaten tanks waar je bijna tegen aan loopt als je de hoek om draait.

Vluchtelingenkamp

Maar wat het meeste indruk op mij maakte, waren de mensen. Wij waren te gast in een vluchtelingenkamp. Een kamp opgebouwd uit troosteloze barakken die er uit zagen alsof ze in een vorig leven als koeienstal gediend hadden. Daar werden wij uitgenodigd in een kamer van ongeveer 3 op 6. Hier woonde een vrouw met haar gezin. Met zes mensen dicht op elkaar, stapelbedden, kookvuurtje, drooglijn met kleding. En deze vrouw, die alles verloren was, die enkel nog de kleren had waarmee ze gevlucht was, deze vrouw vertelde ons hoe gelukkig zij was.  Hoe gezegend zij zich voelde. Ja, zij was haar huis kwijt, haar meubels, haar bezittingen, maar het enige wat echt belangrijk was, had ze nog. Haar familie leefde nog. Ze had een dak boven haar hoofd en haar hele gezin was veilig en gezond.

De tekening

Op het einde van ons bezoek kregen wij allebei een lijstje met een tekening van een Kroatische artiest. Deze tekening van een moeder die vlucht met haar kind vangt voor mij de sfeer van deze reis. Eén week in Kroatië, met mensen die bijna niets meer hadden en toch alles wilden delen, heeft mij voor altijd veranderd. Hier leerde ik dat het leven niet draait om geld en succes, maar om geliefden. Een les die veel mensen waarschijnlijk van thuis uit meekrijgen, maar waarvoor ik meer dan 1000 km moest reizen.

 

xxx

 

 

Hoe maak je zelf perfecte sushi met de sushi bazooka+ winactie

Wij zijn dol op sushi. Niet zo een mini-schaaltje smakeloze, uitgedroogde supermarkt-sushi waarvoor je al gauw een euro of 7 betaalt, maar op de echte verse sushi. Je ziet tegenwoordig ook overal sushi-restaurants, zelfs in ons kleine dorp zijn er al 2 sushi-afhaalrestaurants.  Heerlijk, maar goed voor je portemonnee is het niet.

Eigenlijk is het volgens mij gewoon belachelijk duur, want wat kost nu een schaaltje rijst, wat komkommer, stukje zalm en wat zeewier? Dus als je zoals ik graag kookt en graag experimenteert, ga je zelf aan de slag. Heb je dat wel eens geprobeerd? Het is moeilijker dan het lijkt, want het is niet simpel om die rolletjes zo strak op te rollen. Wij hebben het verschillende keren geprobeerd en dat zag er echt niet uit. Het ergste is dan nog dat als het niet strak genoeg opgerold is, alles uit elkaar valt.

Sushi Bazooka

Een jaar geleden ongeveer zag ik een youtube filmpje van een sushi-bazooka. Ik wist meteen dat ik dat moest hebben. Makkelijker gezegd dan gedaan, want hier in de winkel had ik ze nog niet gezien. Uiteindelijk heb ik er toch eentje via internet kunnen kopen. Meteen de keuken in en niet te geloven, ik kreeg (bijna) perfecte sushi!

Wat heb je nodig?

  • sushi rijst
  • nori vellen
  • rijstazijn en eventueel wat suiker
  • soja saus en wasabi
  • wat je maar lekker vindt om de sushi mee te vullen; zalm, komkommer, tonijn, avocado,…

De rijst

Je begint met het moeilijkste gedeelte, het koken van de rijst. Ik doe dat zo:

  • 125 gr rijst minimaal 20 minuten laten weken in ruim water
  • afgieten en afspoelen
  • rijst opzetten met 400 ml water en zachtjes laten koken
  • ongeveer 10 minuten zachtjes laten koken met deksel
  • ik doe er vlak voor het einde van de kooktijd 2 eetlepels rijstazijn bij
  • laten afkoelen tot kamertemperatuur

Eigenlijk zou je de rijstazijn en 2 eetlepels suiker er door moeten doen als de rijst afgekoeld is. Ik vind suiker eigenlijk geen meerwaarde voor de smaak en voor mij werkt het goed om de azijn bij het koken toe te voegen.

De sushi maken

Nu komt het leuke gedeelte, het maken van de sushi. Je smeert eerst de sushi bazooka in met een druppel olie zodat de rijst niet blijft plakken. Zorg dat de stamper er in zit, maar wel helemaal aan het uiteinde. Dan vul je de 2 helften met rijst. (gebruik 2 lepels want de rijst plakt) Daarna de vulling er op en de twee helften dicht maken.

De dop er op doen en dan de stamper aandraaien en een beetje aanduwen. Dop er af en boven een nori-vel er uit duwen en oprollen.

Ideetjes voor de vulling?

  • dunne reepjes zalm en komkommer
  • avocado en komkommer
  • surimi-sticks….
  • ….

Iets moeilijker is onze favoriet, de inside-out California roll. Reepjes avocado, komkommer en surimi met een beetje mayonaise in een nori-vel oprollen en dit rolletje als vulling gebruiken. Nog een beetje gefruite uitjes en je hebt een heerlijke sushi.

Voordat je de sushi gaat snijden kan je de rollen het best even laten rusten. De nori wordt dan soepeler en gemakkelijker te snijden. 125 gram rijst is genoeg voor 3 tot 3,5 rollen sushi. Het enige wat jammer is, is dat er maar één maat bestaat. Je kan dus alleen grote sushi maken.

Winactie

Je kan sushi natuurlijk met de hand rollen als je daar handig in bent 🙂 Maar ben jij, net als ik daar ook niet zo handig in en wil jij toch graag sushi maken? Doen dan snel mee met deze winactie en win een sushi bazooka!

Wat moet je doen om kans te maken?

  • like mijn facebookpagina
  • deel dit bericht openbaar
  • laat in een reactie weten dat je meedoet en onder welke namen
  • voor een extra kans kan je mijn profiel liken op instagram en/of bloglovin en/of je inschrijven op de nieuwbrief (onder dit artikel). Als je overal meedoet, gaat je naam dus 4 keer in de pot.

Deze wedstrijd loopt tot zondag 4 maart 2018 om 23.59. De winnaar kan je terugvinden op facebook, onder dit bericht en in de wekelijkse nieuwsbrief. Vergeet je dus zeker niet in te schrijven voor de nieuwsbrief!

Veel succes!

xxx

 

P.S. Ik gebruik mijn bazooka trouwens ook om koekjes te bakken. Rol deeg in de koelkast en dunnen plakjes afsnijden, zo heb je perfecte koekjes.:-)

 

 

Als de bevalling niet loopt zoals verwacht, het verhaal van Noëlle

Vandaag het pakkende verhaal van Daphne van Daphnes Wereld.  De geboorte van haar eerste kindje verliep niet zoals gepland en daar dragen ze nog dagelijks de gevolgen van.

De geboorte van Noëlle

De bevalling van ons eerste kindje verliep verre van vlekkeloos. Van begin tot eind duurde hij ruim twintig uur! Dat kwam voornamelijk omdat mijn ontsluiting niet op gang kwam. Na uren aanmodderen thuis (omdat ik mijn zinnen gezet had op een thuisbevalling) kwam ik niet verder dan drie centimeter ontsluiting en dus stuurde de huisarts me naar het ziekenhuis.

persweeën

Daar ging het niet veel beter: ik bleef hangen op die drie centimeter maar kreeg inmiddels ook persweeën. Echter werd ik door een kille verloskundige aan mijn lot overgelaten, waardoor onze de baby onnodig lang bekneld heeft gezeten. Bekneld tussen een dichte uitgang en persweeën die maar bleven duwen. Uiteindelijk – na vele uren – besloten ze dat er wat hulp voor nodig was om deze baby ter wereld te brengen en kreeg ik een ruggenprik.

de geboorte

Daarna ging het snel: binnen twintig minuten werd onze Noëlle geboren. Wat was ik opgelucht dat ze er gezond en levend uit kwam. Haar apgar-scores leken ondanks de lange, zware bevalling gewoon goed en al snel werden we (vanwege een gebrek aan bedden) naar huis gestuurd.

naar huis

Eenmaal thuis ging het echter niet zoals je zou verwachten: Noëlle wilde niet drinken, sliep alleen maar en ook huilde ze niet. Mijn onderbuikgevoel zei dat er iets niet klopte. Ook de kraamhulp vertrouwde het niet, mede omdat Noëlle af en toe een epileptische aanval had. We lieten de huisarts komen, maar volgens hem was er niets aan de hand. Ze moest gewoon wat aansterken, niets aan de hand. Ik werd bestempeld als overbezorgde moeder, maar helaas bleek mijn instinct toch juist.

met spoed naar het ziekenhuis

Enkele uren later rende ik met een stervende baby de Eerste Hulp binnen van het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Noëlle was na een zware epileptische aanval gewoon opgehouden met ademhalen en bungelde als een levenloze lappen pop in mijn armen. Eenmaal in het ziekenhuis werd ze gereanimeerd en overgebracht naar de intensive care. Vanaf daar werd ze met spoed overgebracht naar een groter ziekenhuis, eentje die gespecialiseerd was in neurologie. Dit omdat er iets met haar hersenen niet goed bleek te zijn.

de diagnose

Pas na vele onderzoeken en uren van machteloos toekijken later kwamen ze met de diagnose: een beroerte in de vorm van een hersenbloeding en infarct. Say what??? Een beroerte? Bij een baby? Hoe is dat in godsnaam mogelijk? Maar het antwoord was vrij voor de hand liggend: de druk op het hoofdje tijdens de bevalling is teveel geweest, waardoor een bloedvat in Noëlles hersenen is gescheurd en een hersenbloeding is ontstaan. De doorbloeding in het achterliggende hersenweefsel stagneerde daardoor en ze kampte met zo’n ernstig zuurstof tekort dat het is afgestorven. Een herseninfarct dus.

Intensive Care

Vier weken heeft Noëlle in kritieke toestand op de Intensive Care gelegen. Meerdere keren heeft ze op (zo niet over) het randje van de dood gezweefd en vaak hebben we machteloos moeten toekijken hoe het personeel met man en macht ons kindje in leven probeerde te houden. Complicaties en succesmomenten wisselden elkaar constant en in rap tempo af, waardoor we in een enorme emotionele achtbaan terecht kwamen. Zo vocht ze het ene moment voor haar leven door een bijkomende hersenvliesontsteking, maar kregen we luttele uren later het bericht dat ze van de Intensive Care af mocht omdat het zo goed ging. Zelf weet je op het laatst niet meer wat je moet voelen en zit je alleen maar in de overlevingsmodus.

eindelijk weer thuis

Uiteindelijk – zo’n zes weken na de bevalling – mocht ze naar huis. Dat vonden we doodeng in het begin. Alle bedrading en apparatuur die in het ziekenhuis aan je kind gekoppeld zitten lijken eerst heel bedreigend, maar na zoveel weken ben je er volledig op gaan vertrouwen: dat spul piept wel als er iets fout gaat. Maar eenmaal thuis zijn die monitoren en bijbehorende piepjes waar je zo familiair mee bent geworden er ineens niet meer en vraag je je af: wie of wat houdt mijn meisje in leven? Hoe weet ik wanneer het fout gaat? Die eerste nachten waren een hel. Je moet weer vertrouwen leren krijgen. Vertrouwen dat je kindje nu écht gezond is. Dat ze niet ineens weer ophoudt met ademhalen. Dat het allemaal wel goed komt. Ik kan je verzekeren dat dat een heel proces is!

bang voor de gevolgen

Wat de gevolgen waren van haar hersenbeschadiging? Dat wisten we niet. Omdat Noëlle nog een baby was, konden de artsen daar geen concreet antwoord op geven. Die niet-concrete antwoorden, daar kun je echt helemaal niets mee! Eigenlijk wil je gewoon horen: “Het komt wel goed met jullie kindje.” Zodat je je kunt verzekeren van een normale toekomst. Kan ze straks lopen? Praten? Een normaal leven leiden? Niemand kon het ons vertellen of verzekeren. We moesten het maar afwachten…

beter dan verwacht

Gelukkig ging Noëlle haar ontwikkeling beter dan we verwacht hadden. Zo goed zelfs, dat toen ze twee jaar oud was, ze ‘ontslagen’ werd van de nacontroles in het ziekenhuis. Met de mededeling dat de artsen geen patiëntje meer van haar konden maken omdat zij zich boven verwachting ontwikkelde, werden we naar huis gestuurd. In de wolken waren we! Wat hadden we geluk gehad! Dat ze er zó goed vanaf was gekomen! Hoe anders had het kunnen gaan? Tot de leeftijd van een jaar of vier ging Noëlles ontwikkeling boven verwachting. Zo had ze als peuter al een compleet volwassen vocabulaire, die ze ook nog eens feilloos wist toe te passen qua timing! Daardoor kwam ze heel intelligent over en ook leek ze in veel dingen een bijna fotografisch geheugen te hebben. Haar motorische ontwikkeling ging eveneens volgens het boekje.

anders dan andere kinderen

Toch was Noëlle ‘anders’ dan andere kinderen. Destijds kon ik er niet precies mijn vinger op leggen, maar ik heb altijd geweten dat we niet een ‘standaard’ kind hadden. Maar omdat we geen reden hadden om het anders te doen, ging ze gewoon naar het reguliere onderwijs – de school hier in het dorp – net als de rest van de kinderen. De kleuterschool verliep – behalve dat Noëlle nog heel speels was en dus een jaartje langer moest kleuteren – verder zonder problemen. Dat jaartje extra vonden we niet zo erg, want in de klas waar ze dat derde jaar terecht kwam, vond ze een betere aansluiting bij haar klasgenootjes.

en toen liep het mis…

Echter toen ze in groep drie terecht kwam en het leertempo omhoog ging, werd het voor Noëlle teveel! Haar leerprestaties stagneerden, ze raakte overprikkeld, kon totaal niet meer meekomen met de klas en werd gepest. Het gezellige, vrolijke meisje dat we kenden, veranderde in “The child from hell!”

Ze werd agressief en onhandelbaar en destructief gedrag voerde de boventoon. Als ouders liepen we constant op onze tenen om haar maar niet te doen ‘exploderen’. Maar die explosies waren onvermijdelijk en de simpelste opdrachten zoals: “Trek je schoenen aan want je moet zo weg.” of “Ga je je tanden nog even poetsen?” konden de bom al doen barsten! Met als gevolg dat ook ik regelmatig uit mijn vel knalde! Bijna iedere ochtend gingen we met knallende ruzie uit elkaar: Noëlle overstuur en jankend op haar fietsje naar school, ik, huilend en met een onverteerbaar schuldgevoel naar mijn werk. Kapot gingen we!

schuldgevoel

Wat voelde ik mij een enorme slechte moeder. Waarom lukte het mij niet om de dingen op de rails te krijgen? Waarom ging het bij andere kinderen allemaal wél goed en bij Noëlle niet? Wat deed ik fout? De bemoeienis van anderen hielp daarbij ook niet: Waarom doe je niet dit of dat… Je moet gewoon zus of zo… Kijk, zo doe ik het altijd… Wanhopig werd ik daarvan! Leuk die ongevraagde adviezen, maar daar zat ik niet op te wachten.

een zware tijd

Vooral mijn zus keurde mijn opvoedkeuzes af. Zij had vroeger in de zorg gewerkt en wist het allemaal beter. Ze spuwde te pas en te onpas haar ongezouten mening en wanneer ik het anders deed, was haar afkeur zelfs voelbaar! Ontzettend onzeker werd ik daarvan. Maar ook erg verdrietig en boos! Ik had steun nodig, geen kritiek! En toen ik eindelijk van me afbeet, ontstond er zo’n enorme ruzie dat zij besloot het contact te verbreken. Bovenop het verdriet en de zorgen over Noëlle, moest ik daar ook nog eens mee dealen. Maar ik had er geen energie meer voor. Ik was de wanhoop nabij. Ik sliep nauwelijks meer, liep hele dagen te huilen, voelde me onbegrepen, machteloos maar vooral een waardeloze moeder. Ten einde raad probeerde ik op internet antwoorden en oplossingen te vinden. Maar als je geen diagnose hebt, hoe weet je dan wat wel of niet helpt?

onderzoeken

Uit wanhoop belde ik uiteindelijk onze neuroloog van vroeger. Zij zorgde dat we meteen werden ingepland voor een gesprek en algehele controle. Daarop volgde al snel een compleet medisch traject: een MRI, meerdere EEG’s, neurologische testen en psychologische onderzoeken. Maar overal waren wachtlijsten. Drie maanden wachten tot je aan de beurt was voor het volgende onderzoek was heel normaal. Eer alle onderzoeken gedaan waren, waren we bijna twee jaar verder!!! Twee jaar! Zonder enige hulp van buitenaf! Twee jaar met je handen in het haar! Twee jaar met een zeer overspannen, agressief en depressief kind. Om maar te zwijgen van jezelf.

de uiteindelijke diagnose

Na veel onderzoeken en lange tijd aanmodderen, kwam uiteindelijk de diagnose en die was best schokkend! Noëlle bleek Cerebrale Parese (afgekort CP) te hebben. Dit is een ontwikkelingsstoornis welke gekenmerkt wordt door motorische stoornissen en intellectuele achterstand. Noëlle valt qua motorische problemen onder de lichtste gradatie: ze is niet rolstoel behoevend, maar heeft wel een lage spierspanning waardoor ze zich behoorlijk moet inspannen om normale dagelijkse dingen (zoals aankleden, brood smeren, schoenen veteren) voor elkaar te krijgen. Ook is ze sneller moe dan ‘normale’ kinderen, is het moeilijk om conditie op te bouwen en heeft ze snel blessures.

Cerebrale Parese

Kinderen met CP kampen daarbij ook vaak met leermoeilijkheden, achterstand in de geestelijke ontwikkeling en epilepsie. Zo ook Noëlle: ze heeft automatiseringsproblemen, ADD, autisme én absences. (Een vorm van epilepsie waarbij het lijkt alsof iemand staart of dagdroomt, maar in werkelijkheid op dat moment een epileptische aanval heeft.) Ook kwamen we erachter dat ze rechts bijna blind is. Niet als ze gewoon voor zich kijkt, maar haar gezichtsveld aan de rechterkant ontbreekt. Dat verklaarde een hoop domme ongelukken zoals het tegen objecten of personen aanlopen (jeetje Noëlle, dat ZIE je toch wel?), veelvuldig struikelen (Kijk dan ook vóór je!) en die keer dat ze uit een tuinhuisje viel omdat ze de rand kennelijk niet zag en haar arm brak! (Het zal Noëlle ook niet zijn…) Had ik het toen maar geweten, dan had ik in vele situaties anders gereageerd…

de toekomst

Cerebrale Parese dus. Inmiddels is Noëlle elf jaar. Maar verstandelijk functioneert ze als een kind van zes. Ze zit op een speciale school en daar doet ze het – voor haar doen – goed. Haar toekomst is nog best onzeker. Hoever zal ze verstandelijk komen? Haar ‘plafond’ wordt nu geschat tussen de elf en zestien jaar. Dat betekent dat wanneer ze volwassen is, ze hooguit op het niveau zal functioneren van een zestienjarige. Tenminste, als we geluk hebben en het maximale eruit kunnen halen. Maar ze kan ook op het niveau van een elfjarige blijven steken….

Ik had hierboven al geschreven dat ik wist dat ons kind ‘anders’ was dan andere kinderen, maar dít? Dit had ik niet verwacht! Alsof je, na de klap van de traumatische start, wederom een dreun in je gezicht krijgt! Maar deze keer met een honkbalknuppel! Het toekomstbeeld dat je had, kun je volledig uit je hoofd zetten. Studeren? Rijbewijs halen? Op jezelf wonen? Dingen die zó vanzelfsprekend zijn, maar voor onze Noëlle niet haalbaar blijken. Vriendjes? Trouwen? Kinderen? Die vriendjes, die zijn er nu al, in zeer kinderlijke zin weliswaar, maar trouwen en kinderen krijgen? Nou ja, vul maar in…

rouwproces

Het verwerken van dit alles is een heel proces. Alle fases van het traditionele rouwproces kom je tegen: ontkenning, woede, depressie en uiteindelijk: acceptatie. Daar ben ik nu. Na al die stormen die in mijn hoofd gewoed hebben, is dit een hele verademing! Nu heerst er vooral rust. Of berusting is misschien wel het betere woord. Hoewel het leven hier niet altijd gemakkelijk is met alle problematiek en we altijd zullen moeten blijven knokken voor Noëlle haar welzijn, gaan we er inmiddels anders mee om.

carpe diem

We leven vooral bij de dag, genieten volop van de succesmomenten en blijven niet langer hangen in tegenslagen. Ik heb heel veel geleerd in de afgelopen jaren, maar de voornaamste les is toch wel het leren vertrouwen in mezelf. Ik heb destijds niet gefaald! Ik deed het niet verkeerd! En ik was geen slechte moeder! Sterker nog: toen de hulpstroom eenmaal op gang kwam en daarbij ook de nodige hulp voor het thuisfront, heb ik van veel specialisten complimenten gekregen over de manier waarop ik de problemen had aangepakt. Hoe goed ik heb aangevoeld wat Noëlle destijds nodig had en daarnaar geluisterd had, ongeacht de tegenstrijdige adviezen van onze omgeving. Eindelijk kreeg ik de erkenning waar ik al zó lang naar verlangd had en dat deed me ontzettend goed! Daar ben ik enorm van gegroeid!

sterker

Nu ik weer stabiel in mijn schoenen sta, heb ik het gevoel dat ik alles aankan! Niets kan mij meer doen wankelen! Niet zoals toen in ieder geval. Ik vertrouw op wat ik doe, hoe ik het doe en sta volledig achter mijn keuzes, ongeacht het commentaar van anderen! Ook heb ik het contact met mijn zus hersteld en is onze relatie langzaam aan het opbouwen. Ik vind het leven namelijk veel te kostbaar voor onnodige ruzies!

En Noëlle? Hoewel ze altijd een zorgenkind zal blijven, heb ik er alle vertrouwen in dat ze een toekomst heeft. Hoe ik die in moet vullen, dat weet ik nog niet. Maar ze komt er wel! Op háár manier en in haar eigen tempo

Daphne

 

Ga ook zeker eens een kijkje nemen op Daphnes Wereld, de eigen blog van Daphne. Hier schrijft zij over haar dagelijks leven.
xxx

Olijfolie, het groene goud

Als je ooit een olijfolie-proeverij mee kan maken, moet je het absoluut doen. Je weet pas echt hoe lekker olijfolie kan zijn als je een goede olijfolie op een stukje brood hebt geproefd.

Olijfolie bestaat er in 3 verschillende kwaliteiten. Extra vierge en vierge is olie uit een eerste (en vaak enige) mechanische persing in een hydraulische pers. Dit is olie waar dus alle antioxidanten of polyfenolen nog in zitten. Het onderscheid tussen de 2 soorten wordt gemaakt aan de hand van de kwaliteit van de olie. Dit gebeurt in een laboratorium. Extra vierge heeft dus niet alleen meer smaak, maar ook meer gezonde stoffen. Er komt geen chemische bewerking of verhitting aan te pas. De derde soort is de geraffineerde olie. Hier zijn alle stoffen uit gefilterd en deze olie kan dus wel bewerkt zijn. Deze olie is meestal veel goedkoper en wordt ook pure olijfolie genoemd.

Verhitting en PAK’s

Het zijn overigens dezelfde stoffen die extra vierge olie zo gezond maken, die er voor zorgen dat olijfolie ongezond wordt als het te lang verhit wordt. Bij verhitting boven 170 graden ontstaan er Polycyclische Aromatische Koolwaterstoffen die schadelijk zijn voor de gezondheid. Je kan er bijvoorbeeld dus prima uien mee glazig stoven, maar liever geen vlees bakken. De goedkopere kwaliteit kan je wel verhitten tot ongeveer 210 graden, juist omdat er bijna geen polyfenolen in zitten die omgezet kunnen worden.

Oliezuur en omega 6

Olijfolie bestaat voor 73% tot 83% uit een enkelvoudig onverzadigd vetzuur, het zogenaamde oliezuur. Bijna 10% is omega 6 en minder dan 1% is omega 3. Volgens de Hoge Gezondheidsraad ligt de ideale verhouding omega 3/omega 6 op 5/1. Olijfolie bevat dus duidelijk niet de ideale verhouding, maar de antioxidanten maken dat meer dan goed.

Antioxidanten

De belangrijkste polyfenolen in olijfolie zijn oleocanthal en oleuropeïne. Laboratoriumstudies met oleocanthal bewezen dat deze antioxidant sterk ontstekingsremmend is en bovendien in staat is om een hele reeks verschillende kankercellen heel snel te doden. Voor de echte werking op mensen en hoe oleocanthal in kankerbestrijding kan toegepast worden, zijn er meer onderzoeken nodig.

Kanker

Behalve de in-vitro resultaten die hierboven staan, zijn er ook al onderzoeken gedaan naar kanker bij mensen. Bij borstkanker zijn er bewijzen dat deze olie helpt om de kans op borstkanker te verkleinen. Bovendien verdubbelt olijfolie de werking van immuuntherapie en verlaagt de kans op hervallen.
Regelmatig gebruik verlaagt ook de kans op maag- en dunnedarmkanker.

Afvallen

Van oleuropeïne is het bewezen dat het het metabolisme stimuleert. Het lichaam gaat meer vetcellen verbranden en minder eiwitten. Bovendien verlaagt het je cortisol (stresshormoon).

Alzheimer

Onderzoekers van de Temple University uit Philadelphia hebben ontdekt dat extra virgine olijfolie preventief kan werken tegen Alzheimer en misschien zelfs de gevolgen terug kan draaien. Bij Alzheimer worden de schadelijke afbraakstoffen niet meer afgevoerd. Olijfolie zorgt ervoor dat dit proces, autofagie, in goede banen geleid wordt.
Claims dat het gebruik van olijfolie verder ook goed is voor het geheugen en de intelligentie zijn overdreven. De hersenen bestaan voor 60% uit vetten en het lichaam heeft dus vetten nodig om de hersenen optimaal te laten functioneren. Maar hiervoor worden omega-3 vetten gebruikt. Olijfolie bestaat voor minder dan 1% uit omega-3.

Hoge bloeddruk

Uit een studie van de universiteit van Napels kwam naar voren dat bij inname van 30 tot 40 gr. extra vierge olijfolie, de deelnemers 50% minder medicijnen tegen hoge bloeddruk moesten nemen. Het zijn de antioxidanten, de polyfenolen die hiervoor verantwoordelijk zijn

Cholesterol

De polyfenolen en het oliezuur werken hier samen. Door de verlaging van het LDL of slechte cholesterol wordt de verhouding LDL/ HDL gunstiger.

Beroerte

Een Frans onderzoek bij 7000 65-plussers bracht aan het licht dat het regelmatig gebruik de kans op een beroerte met 41% verlaagt. Mogelijk ligt dit aan een combinatie van oliezuur en vitamine K.

Osteoporose

Olijfolie bevat relatief veel vitamine K. Dit voorkomt botontkalking en houdt je botten gezond.

Huid en haar

Olijven bevatten veel vitamine E en vitamine A. Hierdoor is de olie heel goed voor je huid en je haar. Gebruik het niet dus alleen in je voeding, maar ook bij je lichaamsverzorging. Het werkt goed als haarmasker en als huidreiniger. Als je een droge huid hebt, gebruik je beter producten die olijfolie bevatten in plaats van pure olie. Net zoals alle oliën lost ook olijfolie namelijk de natuurlijke huidoliën op. Bij een droge huid is het heel belangrijk om in de eerste plaats de natuurlijke barrière te beschermen.

Genoeg redenen dus om de volgende keer een fles extra vierge olijfolie mee te nemen uit de supermarkt. Maar zorg wel dat die dan in een donkere glazen fles zit. Het zou zonde zijn als al die goede stoffen door het licht hun kracht verliezen…

xxx

 

 

Aperitiefhapjes, maar dan anders…

Yes, het is weer zover! Het weekend staat weer (bijna) voor de deur. De ideale tijd om al die klusjes te doen waar je tijdens de week geen tijd voor hebt. Maar vooral ook de tijd om gezellig samen te zijn. En bij dat samenzijn hoort vaak een lekker hapje. Tja, daar wringt het schoentje, want sinds we dit gelezen hebben, willen wij geen chips en bitterballen meer.

Daarom heb ik 3 gezonde, snelle en gemakkelijke hapjes voor jullie opgeschreven. En omdat er tegenwoordig zoveel mensen op hun koolhydraten letten, zijn ze nog koolhydraatarm ook!

Tomaatjes met tonijnsalade

Makkelijker dan dit kan het niet worden. Wat heb je nodig?

  • kerstomaatjes
  • klein blikje tonijn in eigen nat
  • 2 eetlepels mayonaise (liefst zelfgemaakt natuurlijk) of meer naar smaak

Snijd de tomaatjes doormidden en haal de pitjes er met een theelepel uit.
Meng de uitgelekte tonijn met de mayonaise, en vul de tomaatjes op. Kleine tip: kinderen vinden het leuk om te helpen en dit is ideaal voor hen.

Forelmousse op schijfjes komkommer

  • 125 gr gerookte forel
  • 2 eetlepels zure room
  • 2 eetlepels soya room of slagroom
  • citroensap naar smaak
  • dille
  • komkommer
  • peper naar smaak

Snij niet te dunne plakjes komkommer (met schil).
Mix de forel, zure room en soya room in een hakmolen en breng op smaak met een beetje peper en citroensap. Best even laten opstijven in de koelkast.
Theelepel mousse op het plakje komkommer en een beetje dille er boven op.

Witloofschuitjes met tapenade

  • witloof
  • 25 gr. pijnboompitten
  • 100 gr. in stukjes gesneden zongedroogde tomaatjes
  • 100 gr. zwarte olijven zonder pit
  • beetje knoflookpoeder (vers mag ook, maar dat mixt minder goed)
  • snuifje peper van de molen
  • scheut olijfolie

Maal de ingrediënten (behalve de witloof) in een hakmolen fijn. Steeds een beetje olijfolie toevoegen tot je de structuur goed vindt. Hoeveel je nodig hebt hangt af van hoe vochtig je gedroogde tomaatjes zijn.
Snij het kontje van de witloof en trek de blaadjes uit elkaar.
Leg op elk blaadje een lepeltje tapenade.

Deze hapjes kan je ook prima op voorhand maken. Eet smakelijk!

xxx

 

Mijn eigen kleine blauwe vogeltje…

Even een snelle update. Vandaag heb ik mij maar met één ding bezig gehouden, namelijk Twitter. Ik heb jaren geleden eens een privé-account aangemaakt, maar nooit iets getweet of iemand gevolgd. Tot vandaag dus. Vanmorgen heb ik een account aangemaakt voor mijn blog. En een uur later was ik al geblokkeerd 🙁

Geen idee waarom dat gebeurd is. Ik heb braaf de info gelezen maar niets vreemd kunnen ontdekken. Ik ben geen spammer en ik roep ook niet op tot haat of zo. Even gsm-nummer opgeven en het was wel weer in orde. En nu heeft Goddess in a Box dus een eigen, werkend twitter-account.

Waarom?

Nu vraag je je misschien af waarom ik ook nog eens een twitter-account nodig heb. Dat is heel eenvoudig. Soms kom ik iets tegen waarvan ik denk dat jullie het misschien ook interessant vinden. Dat kan een conclusie in een onderzoek zijn, of een regel in een boek of een andere tweet of…  Ik ga dus via twitter niet enkel een reminder sturen van mijn nieuwste blog of instagramfoto, maar vooral veel kleine feiten.

Mijn tweet

Vandaag heb ik dus een tweet geplaatst over melatonine. Die kan je hier bekijken. Deze info kwam ik tegen in een heel interessant boek over de huid van dermatoloog Yael Adler.

Veel geleerd

Ik weet ondertussen een heleboel over twitter. Hoe je een profiel aanpast, hoe je mensen opzoekt, hoe je tweets over bepaalde onderwerpen vindt, zelfs hoe je tweets kan automatiseren. Maar dat is voor mij natuurlijk nog niet nodig. Ik heb vandaag dus weer veel bijgeleerd. 🙂

En hebben jullie recent nog eens iets helemaal nieuws gedaan of geleerd?

xxx

P.S. Ik zou het leuk vinden als jullie mij ook op twitter volgen. Dat kan via het ronde twitter-logo bovenaan de pagina of het vierkante twitter-logo onderaan de pagina!

 

 

 

 

 

Vandaag toch maar even geen fastfood…

Een paar weken geleden las ik op Scientias een artikeltje over een onderzoek naar fastfood dat mij niet meer loslaat. Dus wat doe je dan als blogger? Je duikt in het onderzoek, gaat op zoek naar andere bronnen en schrijft er een blog over. 🙂

Gezonde voeding

Als dit niet je eerste bezoek aan mijn blog is, dan weet je vast wel dat ik veel bezig ben met voeding. Ik lees alles wat los en vast zit om meer te weten te komen over voedingswaarden en het effect van bepaald stoffen op ons lichaam. Ik duik dus regelmatig in boeken over biochemie en fysiologie, bezoek sites met artikels over wetenschappelijke onderzoeken en beweer bij hoog en laag dat één van mijn guilty pleasures, The Dr. Oz-show, eigenlijk gewoon research is.

Voeding als medicijn

Deze fascinatie voor voedsel is een tiental jaren geleden ontstaan toen ik de diagnose fibromyalgie kreeg. Nu ben ik niet iemand die snel bij de pakken neer gaat zitten, dus samen met een medisch diëtiste heb ik toen mijn voeding aangepakt. En wat niemand verwachtte, gebeurde toch, ik ging enorm vooruit! Het ging zelfs zo goed dat alle symptomen na een half jaar verdwenen waren. Een aantal jaren later bleek het trouwens niet om fibromyalgie te gaan, maar de moraal van het verhaal is wel dat voedsel een enorme impact op je lichaam heeft. Laten we eerlijk zijn, een auto rijdt toch ook alleen maar op de juiste brandstof!

Fastfood

Nu ben ik natuurlijk niet heiliger dan de paus. Ik heb soms ook trek in McDonald’s en als ik geen zin of energie heb om te koken dan zet ik ook snel een kant-en-klaar lasagne in de oven. Eerlijk is eerlijk, ik heb geprobeerd om dat gezonder te maken. In mijn diepvries zitten namelijk een aantal vooraf bereide verse lasagnes met veel verse groenten en kwaliteitsvlees . Helaas is mijn Jongste geen fan van gekookte groenten dus blijven die lasagnes ook meestal in de diepvries. Dus ja, ik ben af en toe ook schuldig aan het voorzetten van kant-en-klaar eten aan mijn gezin.

Onderzoek

Terug naar het bewuste artikel. De universiteit van Bonn heeft een onderzoek gedaan bij muizen naar het effect van fastfood op ons immuunsysteem. Verschrikkelijk zielig natuurlijk, maar wel interessant. Wat blijkt nu, hun immuunsysteem reageerde op het fastfood met een heftige ontstekingsreactie over het hele lichaam, vergelijkbaar met een bacteriële infectie.

Middellange termijn

Ons lichaam en dus ook ons immuunsysteem heeft een geheugen. Nadat het immuunsysteem zich heeft verdedigd tegen het fastfood, blijft het nog een tijdje in een staat van verhoogde paraatheid. Hierdoor wordt er bij een volgende “aanval” nog sneller en feller verdedigd. Deze overprikkeling van het immuunsysteem bevordert zelfs hart-en vaatziekten en diabetes type 2 …

Lange termijn

Helemaal verontrustend is dat er ook blijvende effecten zijn. De reactie van ons immuunsysteem zorgt namelijk voor een verandering in ons DNA. Voor het eerst in de recente geschiedenis daalt de levensverwachting en ons dieet zou daar wel eens voor een heel groot deel de oorzaak van kunnen zijn.

Oorzaken

wat zijn nu precies de stoffen die zo slecht zijn in fastfood?

Transvetten

Niet alle vetten zijn slecht voor ons, maar zelfs gezonde vetten kunnen transformeren naar heel gevaarlijke vetten, de transvetten. Ons fastfood zit vol met deze super ongezonde vetten. Deze komen ook bijna niet voor in de natuur, maar zijn een resultaat van onze manieren om voedsel te bewerken. Voel ik daar weer een blogartikeltje opkomen?

Suiker en lege koolhydraten

Bijna de helft van een hamburger bestaat uit suiker en lege koolhydraten. Dit zijn dus koolhydraten zonder voedingsstoffen of vezels. Je lichaam reageert daar eigenlijk hetzelfde op als op suiker.

Zout

Ons lichaam kan niet zonder zout, maar overdaad schaadt. Te veel zout is bijvoorbeeld slecht voor een hoge bloeddruk en voor je nieren.

Giftige stoffen

Ja, waarschijnlijk schrik je hiervan, maar fastfood bevat een aantal toevoegingen die niet echt gezond voor je zijn. Er worden chemische producten gebruikt als anti-schuimmiddel voor het frituurvet, deegverbeteraars, smaakversterkers, etc. Vaak zijn dit stoffen waarvan onderzoekers bewezen hebben dat ze gezondheidsrisico’s  met zich meebrengen, maar die in beperkte hoeveelheden toch toegelaten zijn. Mononatriumglutamaat bijvoorbeeld, beter bekend als E621, wordt als smaakversterker bijna overal aan toegevoegd. Nochtans zijn er bewijzen dat een hoge inname van mononatriumglutamaat migraine, depressie, oogproblemen en overgewicht kan veroorzaken.

Ja, fastfood is gemakkelijk, maar hoeveel tijd bespaar je daar nu echt mee? Een salade met gerookte zalm maak je sneller dan dat je naar de frituur rijdt en is zoveel gezonder…

Stof tot nadenken dus en vanavond eten wij alvast geen frietjes of lasagne, maar een slaatje met forelmousse en een linzensoepje. 🙂
En wat is jullie tip voor een snel maar toch gezond gerechtje?

 

xxx

 

bron: https://www.uni-bonn.de/news/010-2018

Zet de tijd stil met retinol

Tenzij je van Mars komt of nog groen achter je oren bent, heb je vast al eens van retinol gehoord. Zelfs Hollywood-sterren schrijven op sociale media enthousiast over retinol. De jongere helft voor de anti-acné werking, de oudere helft voor de anti-aging werking. Maar wat is retinol nu precies? En vooral, wat doet het?

Vitamine A

Retinol is gewoon een andere naam voor vitamine A. Dit is één van de belangrijkste vitamines voor de huid. Vitamine A zit in lever, eigeel, zuivel en vis. Je lichaam maakt zelf ook vitamine A uit bèta-caroteen. Dit zit bijvoorbeeld in wortel en gele paprika. Als je nu het lumineuze idee krijgt om je rimpels aan te pakken met een overdosis vitamine A-pillen, kan ik dat alleen maar afraden. Te grote hoeveelheden vitamine A worden namelijk niet goed afgevoerd, maar opgeslagen in je lever. Dit is heel ongezond en kan in extreme gevallen zelfs tot leverkanker leiden. Door gezond te eten krijg je voldoende vitamine A binnen, zonder het risico te lopen op een vitamine A-vergiftiging.

Vitamine A-zuur

Eigenlijk wordt het echte werk niet gedaan door  retinol maar door  het actieve ingrediënt, vitamine A-zuur. Zodra je retinol aanbrengt op je huid gaan er enzymen aan het werk om dit om te zetten in vitamine A-zuur. Het is dus veel efficiënter om meteen vitamine A-zuur te gebruiken, maar dit is vrij irriterend en bovendien alleen op doktersvoorschrift te krijgen.

Werking

Maar wat doet dit vitamine A-zuur nu precies? Het werkt in op de levenscyclus van cellen en het is wetenschappelijk bewezen dat retinol zo helpt tegen acné, pigmentvlekjes, grote poriën en fijne lijntjes.

  • Overactieve pigmentcellen worden tot rust gebracht, zodat retinol een belangrijke partner is  in de strijd tegen pigmentvlekken.
  • Het stimuleert de aanmaak van nieuwe cellen en werkt zo wondhelend.
  • Het werkt huidverjongend door  het stimuleren van de productie van collageen en bescherming van het elastine. Hierdoor vervagen de fijne lijntjes en kan je het ontstaan van de eerste rimpeltjes uitstellen. Daarom wordt het aangeraden om al met retinol te beginnen vanaf een leeftijd van 30 jaar.
  • Helpt tegen acné door het verwijderen van de dode huidcellen.

Ik heb 2 soorten getest. De Resist Intensive Wrinkle-Repair Retinol Serum van Paula’s choice en de Granactive Retinoid 2% Emulsion van The Ordinary. Vroeger heette dit de Advanced Retinoid 2%.  Als die laatste naam je bekend voorkomt, dan kan dat. Kim Kardashian heeft namelijk al een aantal keer op sociale media vertelt dat deze retinol een vast plaatsje in haar schoonheidsritueel heeft.

Resist Intensive Wrinkle-Repair Retinol Serum van Paula’s Choice

Retinol is heel gevoelig aan licht en lucht. Deze van Paula’s Choice zit in een handige pompflacon zodat er geen lucht of licht aan kan. Hierdoor blijft het stabiel. Je huid blijft na het opsmeren wel plakkerig aanvoelen. De formule bevat pure retinol en geen palmitate retinyl, de goedkopere maar minder werkzame versie die je in veel retinolcrèmes vindt. Bovendien bevat het verschillende vitaminen die de werking ondersteunen en kalmerende stoffen zoals haverextract. (wil je meer weten over wat haver voor je huid doet, kijk dan even hier) Het is dus een prima formule en zoals wij gewend zijn van Paula’s Choice zitten er geen parfums in. Ik heb een vrij gevoelige huid en daardoor kan ik dit product niet elke avond verdragen. Doe ik dat toch, dan krijg ik rode bultjes en een droge huid. Als ik het om de andere dag gebruik gaat het wel prima.

Granactive Retinoid 2% Emulsion van The Ordinary

Dat probleem heb ik niet bij de retinol van The Ordinary. Ik kan deze elke avond gebruiken zonder irritatie. Het is een lichte emulsie en zit in een medicijnflesje met druppelteller. Het flesje van The Ordinary is dan wel donker getint, zodra je het open maakt en een druppel pakt, wordt de rest toch blootgesteld aan licht en lucht. Het bevat 2 soorten retinol, pure retinol en Hydroxypinacolone Retinoate. Dit is een retinol die zich gedraagt als vitamine A-zuur, maar toch minder irriteert dan gewone retinol. Door de speciale vorm van retinol is deze zachter voor mijn huid, maar het werkt wel. Een paar dagen geleden was ik namelijk zo dom om een heel goedkope bb-crème te proberen. Toen ik mijn huid ‘s avonds schoonmaakte zag ik dat er overal puistjes op aan het komen waren. Na deze retinol te gebruiken was er ‘s morgens niets meer van te zien. Het doet dus gewoon wat het belooft.

Opgelet

Het is heel belangrijk om je aan een paar spelregels te houden als je retinol gaat gebruiken.

  1. De meest belangrijke regel is: blijf uit de zon!! Gebruik retinol ‘s avonds en zorg dat je ‘s morgens je gezicht goed reinigt en daarna een gezichtscrème met een goede SPF aanbrengt. Gebruik het liefste een SPF 50 en doe dit elke dag, ook als je even geen retinol gebruikt. Retinol maakt je huid namelijk heel gevoelig voor uv-licht. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat je er pigmentvlekken aan over houdt. Ik heb verschillende vriendinnen die tegen deze regel gezondigd hebben en een half jaar tot een jaar met een vlek rondgelopen hebben… Persoonlijk zou ik het ook niet gebruiken als ik op vakantie trek naar de zon, kwestie van geen risico te nemen.
  2. Gebruik het niet samen met exfolianten zoals AHA’s en BHA’s. Deze hebben namelijk een andere ph dan retinol zodat zowel de exfolianten als de retinol minder goed werken. Bovendien kan het je huid irriteren. Je kan wel afwisselen, bijvoorbeeld één dag exfoliëren en de volgende dag retinol gebruiken.
  3. Er is een beetje discussie over de combinatie met vitamine C. Sommigen zeggen dat het geen kwaad kan, anderen zeggen dat het af te raden is. Ik gebruik het niet samen. Soms is minder gewoon meer. Als je te veel verschillende producten gebruikt kan dat je huid ook aantasten.

Winactie

Wil jij ook graag eens zien wat retinol met je huid doet? Je kan een flesje van The Ordinary winnen! Wat moet je hiervoor doen?

  • like mijn facebookpagina
  • deel dit bericht openbaar
  • laat in een reactie weten dat je meedoet en onder welke namen
  • voor een extra kans kan je mijn profiel liken op instagram en/of bloglovin en/of je inschrijven op de nieuwbrief (onder dit artikel). Als je overal meedoet, gaat je naam dus 4 keer in de pot.

Deze wedstrijd loopt tot zondag 25 februari 2018 om 23.59. De winnaar kan je terugvinden op facebook, onder dit bericht en in de wekelijkse nieuwsbrief. Vergeet je dus zeker niet in te schrijven voor de nieuwsbrief!

veel succes!

xxx

Natuurlijke facelift met Japanse gezichtsmassage

Als je mij een beetje volgt, dan weet je dat ik een fan ben van een holistische aanpak als het op rimpels aankomt. We worden nu eenmaal allemaal ouder, maar de zichtbare gevolgen daarvan kan je wel tot een minimum beperken. Ik wil graag gracieus ouder worden en dus probeer ik de spuiten en scalpels zo lang mogelijk buiten de deur te houden.

goed voor jezelf zorgen

Denk je nog altijd dat anti-rimpelcrème smeren genoeg is om jong te blijven?  Lees dan eerst dit artikel even door. Om je huid in een goede conditie te houden is het ook heel belangrijk dat de doorbloeding in je gezicht gestimuleerd wordt. Ik was mijn gezicht bijvoorbeeld elke morgen met ijskoud water (wel oppassen als je veel last hebt van couperose) en ik doe gezichtsyoga. Maar nu heb ik nog iets anders ontdekt: Kobido.

Kobido

Kobido is een Japanse gezichtsmassage die ook bekend staat als de natuurlijke facelift. De Kobido-meesters zorgden er in het verleden al voor dat de Japanse keizerinnen hun jeugdige look behielden. Deze massage van de diepe weefsels, die uitgevoerd wordt op acupressuurpunten en chi-meridianen, werkt ontgiftend en stimulerend.  Als je nu hoopt dat ik precies uit ga leggen hoe je  een Kobido massage bij jezelf uit kan voeren, moet ik je teleurstellen. In Japan is Kobido namelijk een kunst die van generatie op generatie doorgegeven wordt en het duurt jaren voor je jezelf Kobido-meester mag noemen.

zelf-massage

Gelukkig is er wel een simpeler alternatief. Er zijn namelijk 3 soorten gezichtsmassage die je wel zelf kan doen: een drainerende massage waarbij de afvalstoffen via de lymfeklieren afgevoerd worden, een zachte ontspannende massage en een verstevigende massage van de diepere weefsels. Ik toon jullie de laatste. Een eenvoudige Japanse massage die de diepe weefsels en de bloeddoorstroming stimuleert, maar waar je je geen zorgen over acupressuurpunten of meridianen moet maken.

verstevigende massage

Ik doe het het liefste ‘s avonds voor het slapen gaan, maar je kan het op elk moment van de dag doen. Waarom ‘s avonds? Dan zijn je spieren achteraf ontspannen en heb je in je slaap minder de neiging om je gezicht te verkrampen en dus rimpels te kweken. Ook gebruik ik het liefst een flinke dot goedkope gezichtscrème maar je kan ook om het even welke plantaardige olie gebruiken. Je moet zeker genoeg crème of olie gebruiken, het is namelijk niet de bedoeling dat je aan je huid trekt en het teveel veeg je na de massage gewoon weg of was je af. En zorg er natuurlijk altijd voor dat niet alleen je gezicht, maar ook je handen goed schoon zijn. Voor een verstevigende massage werk je van onderen naar boven. Zorg dat je genoeg kracht zet, maar dat je niet aan je huid trekt. Eigenlijk is elke stevige, niet trekkende beweging goed, maar om je op weg te helpen geef ik een paar voorbeelden.

De kaaklijn

Ga al knijpend van je kin naar het begin van je kaak, onder je oor.  Elke keer verzet je je hand een klein stukje, ongeveer in 5 stapjes. Je mag stevig doorknijpen, maar niet aan je huid trekken. Doe dit ongeveer 5 keer aan 2 kanten tegelijk

 

Strijk daarna 5 keer van je kin naar je oor. Je mag best wat kracht zetten met de muis van je hand.

 

De ogen

Denk er aan dat je bij je ogen iets minder kracht zet. Deze huid is namelijk vrij kwetsbaar. Knijp 1 seconde met wijsvinger en duim in je wenkbrauwen. Loslaten, verplaatsen en weer knijpen tot je de hele wenkbrauw gedaan hebt. Begin bij de neus en werk naar buiten toe. Herhaal 5 keer.

Duw met wijsvinger en middelvinger  gedurende 1 seconde stevig op de rand van je oogkas. Verplaats je vingers ongeveer volgens het patroon van de stipjes. Herhaal 5 keer.

 Het voorhoofd

Ga met 2 vingers zigzagend over je voorhoofd, loodrecht op de rimpels. Hier mag je flink wat druk uitoefenen, maar natuurlijk niet aan de huid trekken.

 

Strijk 3 keer met je vingers vlak boven je wenkbrauwen, 3 keer in het midden en 3 keer langs je haarlijn. Volg de pijlen.

 

 

Resultaat

Mijn probleemzone is mijn voorhoofd en daar was het resultaat na één keer vrij spectaculair, maar niet blijvend. Voor blijvende verbetering zou je minstens 14 dagen elke dag een gezichtsmassage moeten uitvoeren. Ik heb wel de indruk dat de huid van mijn voorhoofd verbeterd is sinds ik er mee begonnen ben. En ach, baat het niet dan schaadt het niet en heb je in ieder geval je crème goed ingesmeerd 😉

xxx

P.S. ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat met jouw ervaringen.

 

 

Havermout, van ouderwets naar helemaal hot!

Denk jij bij havermout nog aan oma’s pap met de textuur van behangerslijm, of ben jij al helemaal mee met de trend van overnight oats? Hoe je het ook het liefste eet, havermout is helemaal terug van weggeweest!

Bèta-glucanen

Onze grootouders wisten het al, havermout is gezond. Dit komt vooral door de grote hoeveelheid bèta-glucanen. Dit zijn water oplosbare vezels die niet alleen water binden maar ook cholesterol en vetten. Wat deze supervezels allemaal doen?

cholesterol verlagend

Bèta-glucanen binden zich dus aan cholesterol en verlagen zo het totale cholesterol. Omdat ze zich extra sterk binden aan het slechte cholesterol, zal de hoeveelheid LDL-cholesterol nog sneller dalen.

darmen

Omdat bèta-glucanen zoveel water vasthouden, is het goed voor de darmtransit. Bovendien helpen ze de goede bacteriën in je darmen. Misschien niet echt glamoureus, maar wel heel erg belangrijk!

bloedsuikerspiegel en verzadigend

De bèta-glucanen vormen een soort gel in je maag, dit vertraagt de maaglediging.  Hierdoor komen de koolhydraten heel langzaam in je bloed en krijg je geen pieken in je bloedsuikerspiegel. Omdat het langer in je maag blijft, krijgen de hormonen die aangeven dat je genoeg hebt, ook genoeg tijd om te reageren en zal je niet zo snel trek krijgen in een snack.

huid

Bèta-glucanen zijn ook ontstekingsremmend en wond-genezend. Als je bijvoorbeeld last hebt van een geïrriteerde huid, kan een papje met havermout op je huid wonderen doen. Het zou zelfs kunnen helpen bij eczeem. De anti-oxidanten zouden dan weer jeuk-stillend zijn.

Om van al deze positieve effecten van bèta-glucanen te profiteren zou je minstens 3 gram per dag moeten gebruiken. Dit komt ongeveer overeen met 85 gram havermout of 30 gram haverzemelen. Je kan bijvoorbeeld bij je normale portie havermout een eetlepel haverzemelen doen om aan deze 3 gram te komen.

Anti-oxidanten en mineralen

bloeddruk

Havermout zit ook vol met anti-oxidanten, polyfenolen, en met kalium. Deze verlagen allebei de bloeddruk.

Verder bevat havermout ijzer, zink, koper, magnesium, fosfor mangaan en verschillende B-vitaminen.

Glutenvrij

Havermout is ook volledig glutenvrij, al moeten mensen met coeliakie wel oppassen. Haver wordt namelijk vaak gemalen in molens waar ook gewoon graan wordt vermalen.  Er kunnen dus resten van andere granen in zitten.

Fytinezuur

Er zit ook wel een klein minpuntje aan havermout. Het bevat namelijk fytinezuur, dit is een bescherming van de plant tegen schimmels en parasieten. Voor ons mensen is dit een antinutrient. Dat betekent dat het de opname van calcium, ijzer, zink, magnesium en vitaminen vermindert . Een beetje is eigenlijk heel gezond, want fytinezuur bindt ook giftige stoffen, zware metalen, radioactieve deeltjes en vrije radicalen. Deze worden dan dus afgevoerd voordat ze schade aan kunnen richten.

Fytinezuur zit echter niet alleen in havermout, maar ook in brood (behalve zuurdesem), koekjes, pasta, ontbijtgranen, noten, bonen, koffie, cacao, zaden en rijst. Wij eten vaak te veel tarweproducten, zodat het evenwicht verstoord is. Wij krijgen dan eigenlijk te veel fytinezuur binnen en te weinig vitaminen, waardoor het wel een probleem kan zijn dat het fytinezuur ook nog eens de opname van deze schaarse vitaminen vermindert….

Weken

Door producten met veel fytinezuur te weken, liefst in een licht zure omgeving, wordt  het fytinezuur door een andere stof, fytase, afgebroken. De meeste producten met fytinezuur bevatten ook veel van deze fytase. Helaas is havermout één van de uitzonderingen. Als je alle fytinezuur er uit wil, moet je de havermout  minstens 8 uur weken met een klein beetje zuur en iets wat veel fytase bevat. Bijvoorbeeld een scheutje citroensap of yoghurt en een eetlepel spelt- rogge of gerstmeel. Maar als je ‘s avonds je overnight oats met een beetje sojamelk en wat rood fruit klaar maakt, is ‘s morgens het meeste fytinezuur ook omgezet.

Hoe eten jullie je havermout het liefste?

xxx