Is het mij gelukt om afvalvrij te leven?

September is bijna voorbij, tijd dus om de balans op te maken van de afgelopen maand. Deze maand was voor mij niet alleen de maand dat de school terug begon, maar vooral de maand van mijn persoonlijke afval-challenge en natuurlijk ook de maand van Bloggers met een Groene Missie.

Plastic afval

Lampjes

De maand begon al “goed” met 2 lampen die vervangen moesten worden. Ik ging dus naar de winkel, waar ik tot mijn verbazing vaststelde dat je helemaal geen lampen in doosjes meer kan kopen. Tegenwoordig zitten alle lampen bij de supermarkt in -vrij grote- blisterverpakkingen. De laatste keer dat ik bij Ikea was, had ik wel nog doosjes met lampen gezien, maar een uur rijden voor een lampje is ook niet echt milieuvriendelijk. Dat begon dus al niet zo goed en als je er op begint te letten, merk je pas hoeveel er tegenwoordig in een blisterverpakking zit. Veel plastic en moeilijk open te maken, waarom is dat nodig?

Waterflesjes

Een tweede probleem zijn de kleine flesjes water die mijn dochter mee naar school neemt. Wij hebben thuis een hoop drinkflessen, maar de plastic drinkflessen geven allemaal een heel vieze smaak af en de metalen drinkflessen sluiten niet goed. Ik heb het zelf getest en zelfs de -dure- Tupperware flessen hebben een duidelijk chemische smaak, zelfs na het weken met soda. Ik kan het haar dus niet kwalijk nemen dat ze liever een wegwerpflesje gebruikt.

Zakjes

Maar er is ook goed nieuws; de plastic zakjes van groenten heb ik tot nul herleid. Ik maakte zelf heel gemakkelijk herbruikbare groentezakjes en ik kocht niets wat voorverpakt is. Dit was echt wel het gemakkelijkste deel van dit hele avontuur. Eén plastic zakje waar kerstomaatje in zaten en die ik al had gekocht voor de challenge, heb ik gewoon terug in mijn tas gedaan als reservezakje en heb ik ondertussen al verschillende keren hergebruikt.

Eindstand

Als je in Nederland woont heb je geluk, je mag al je plastic in één zak verzamelen. Ik breng mijn plasticafval naar een container tijdens mijn wekelijkse shoppingtripje over de grens met Nederland. Maar op veel plaatsen in Vlaanderen wordt het meeste plasticafval ook al ingezameld in een roze zak. Vroeger had ik elke week een zak met plastic, maar in september had ik iets meer dan één zak. Ik ga hier zeker op blijven letten en blijven zoeken naar alternatieven.

Voedselverspilling

Vers

gefermenteerde rode uienDankzij de workshop Groenten Fermenteren weet ik nu hoe ik groenten die ik over heb, kan bewaren. Ik kwam er gisteren bijvoorbeeld achter dat ik een zak rode ui had gekocht terwijl ik nog een volle zak had liggen. Dus in plaats van deze zak weg te leggen en te hopen dat de uien niet rot zijn tegen de tijd dat ik ze gebruik, heb ik ze gefermenteerd. Ik had op de workshop gefermenteerde uien geproefd en die waren meer dan geslaagd. Ik hoop dat mijn rode uitjes net zo lekker worden!

Voorraadkast

Ik ben ook bezig met het maken van een rek voor blikjes. Nu eten wij niet vaak uit blik, maar soms is het wel handig. Wij gebruiken bijvoorbeeld mais en tonijn in slaatjes en ananasblokjes in curry-gerechten. Of wat dacht je van gepelde tomaten en kokosmelk? Dat zijn toch basisproducten in de voorraadkast. Maar vaak zet je ze in de kast en pak je altijd de voorste, met als gevolg bedorven blikken na een tijdje. Dus nu komt er een first-in-first-out rek voor mijn blikjes zodat er nooit meer eentje over datum is!

Restafval

Last but not least; het restafval. Hier heb ik met weinig moeite echt spectaculaire resultaten behaald. Op een maand tijd heb ik minder dan een kwart van een pedaalemmer-zak gevuld! Dit ging echt enorm gemakkelijk en zonder comfort op te geven. Het is natuurlijk wel typisch dat ik de maand begon met 2 kapotte keukenspullen. 🙂

Slager

Wij zijn flexitariërs, gemiddeld eten wij 2 tot 3 keer per week vlees. Ik heb 1 keertje vlees bij Colruyt gekocht, dus zit er deze maand 1 EPS bakje in mijn vuilniszakje, maar meestal hebben wij het vlees bij de slager gehaald en in meegebrachte, herbruikbare bakjes laten doen. Natuurlijk is het lastig dat je dan geen impulsaankopen kan doen. De slager vroeg mij hoe deze maand mij is bevallen en of ik er mee door ga gaan. Een heel goede vraag. Ik denk niet dat ik het volhoud om elke keer bakjes mee te nemen, maar dat is ook niet zo erg. Mijn slager verpakt het vlees namelijk in papier met een plastic vel er in dat je makkelijk uit elkaar kan trekken en scheiden. Zo heb je meteen een veel kleinere milieu-impact dan met kunststof schaaltjes. Ik heb mij wel voorgenomen om mijn vlees niet meer bij de supermarkt te halen. Het vlees van mijn slager was namelijk beter, ik kon precies zeggen hoeveel ik nodig had en verrassend genoeg was het niet duurder.

Folieverpakking

Zoals je ziet, houden wij van de ‘olijfolie en oregano crackers’ van Lu. Helaas zitten die niet in een recycleerbare verpakking. Er is helaas ook geen alternatief die hetzelfde smaakt met een betere verpakking. Omdat wij toch graag de dingen blijven eten die ons blij maken, koop ik ze toch. Maar zodra ik een alternatief zie in een betere verpakking, schakel ik over.

Badkamer

milieuvriendelijke wattenstaafjesWij hebben wel nog wat afval in de badkamer, maar ik denk niet dat jullie interesse hebben in gebruikte wattenstaafjes en dergelijke.:-) Toch zijn wij ook op dit vlak bewuster geworden. Ik heb de biologische wattenstaafjes van Carrefour gekocht. Ze bestaan uit geperst papier in plaats van plastic. Biologisch afbreekbaar en ze werken even goed als de plastic-variant…

Het Groene Punt

Toch even een woordje over het Groene Punt dat je op veel verpakkingen vindt. Persoonlijk dacht ik altijd dat dat symbooltje stond voor milieuvriendelijkheid. Dit is dus niet het geval! Het betekent gewoon dat het bedrijf een financiële bijdrage levert aan het sorteren van afval. Je vindt dit symbool dan ook vaak op niet recycleerbare verpakking. Toch zou dit een stimulans moeten zijn om milieuvriendelijke verpakkingen op de markt te brengen. De producent betaald namelijk een verschillend bedrag per soort verpakking en de niet-recycleerbare verpakkingen zitten aan het hoogste tarief. Natuurlijk wordt dat doorgerekend aan de consument. Ik vind het niet zo een fijn idee dat ik extra betaal voor een verpakking die ik niet wil….

Dit was de laatste blog in de september serie van Bloggers met een Groene missie. Je kan hier lezen wie er allemaal mee deed, of je kijkt even op de facebookpagina waar al onze duurzame blogs verzameld zijn. Hou ons in de gaten want onze missie is nog niet voorbij!

Zijn jullie al bewuster met afval bezig?

xxx

Hier moet je op letten als je je eigen herbruikbare groentezakjes en fruitzakjes maakt.

Naar aanleiding  van mijn september-challenge, zo weinig mogelijk afval produceren, heb ik zelf herbruikbare groentezakjes en fruitzakjes gemaakt. Ik kon ze namelijk nergens vinden in de winkel en plastic is er al genoeg.
Iedereen die ooit al eens een naaimachine heeft gebruikt, kan dat uiteraard gemakkelijk zelf maken. Het kost letterlijk maar 5 minuten om te maken, misschien 10 minuten als je niet gewend bent om met een naaimachine te werken. 🙂
Voor iedereen die er toch tegenop ziet om zomaar in het wilde weg een stuk stof tot een zakje om te toveren, heb ik een aantal dingen opgeschreven waar je op moet letten als je goede herbruikbare groentezakjes wilt maken.

Stof

Omdat de zakjes meestal aan de kassa meegewogen zullen worden, is het belangrijk om een dunne maar toch sterke stof te gebruiken. Denk bijvoorbeeld aan vitrage. Ik koos voor een stof die voornamelijk uit dun geweven katoen bestaat, niet de allerdunste en allerlichtste, maar ik vind het fijn dat het een natuurlijk materiaal is.

Maat

Als je het zakje te groot maakt, weegt het te veel. En als je het te klein maakt, is het niet meer praktisch. Ik heb verschillende maten uitgeprobeerd en ik begin dus het liefste met een lap stof van 25 tot 30 cm breed en 55 tot 70 cm lang. Waarom je liever niet werkt met 2 lapjes van bijvoorbeeld 25 bij 30? De meeste druk komt onderaan het zakje te liggen en een dubbelgevouwen stuk stof is altijd sterker dan een naad…

Zigzaggen

Begin altijd met het lapje stof aan alle kanten te zigzaggen. Heel belangrijk om dit zorgvuldig te doen, want dunne stof rafelt vaak sneller en dat zou zonde zijn.

Zijkanten dicht naaien

Vouw het lapje netjes doormidden en zet vast met een paar spelden. Stik dan de zijkanten dicht. Werk van de vouwkant naar de open kant en gebruik een fijne steek.

Opening afwerken

Vouw een randje van een cm aan de open kant om en stik dit vast. Niet alleen ziet het er netter uit, het zorgt er ook voor dat de bovenkant van je zijnaden niet los komt.

Zakje even binnenste buiten draaien en eventueel even strijken zodat de naadjes mooi strak zijn en je bent klaar!

katoenen groentezakjes

Ga jij voortaan ook herbruikbare groentezakjes gebruiken, nu je weet dat je ze zo gemakkelijk kan maken?

xxx

Workshop Groenten Fermenteren

Het is nog steeds september, de duurzame maand van Bloggers met een Groene Missie en ik ben dus ook nog steeds bezig met mijn challenge om zo min mogelijk afval te produceren. Niet alleen plastic is een probleem, ook voedselverspilling legt een zware druk op het milieu. Ik droog al zelf mijn appeltjes uit eigen tuin en af en toe weck ik ook. Maar toch geloof ik dat wij nog meer kunnen doen. Dus trotseerde ik gisteren het druilerige septemberweer om een workshop groenten fermenteren te gaan volgen in Merksem.

Organisatie

Deze workshop werd georganiseerd in het Fort van Mersem door Transitie Merksem en Velt Brasschaat. Transitie Merksem is een organisatie die zich in zet voor meer sociale verbondenheid en olieonafhankelijkheid. Concreet komt het er op neer dat zij projecten organiseren rond zelf groenten kweken -thuis of in een samentuin- en het verkorten van de keten tussen boeren en consument door middel van een buurderij. Velt is de Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren, een naam die de inhoud mooi dekt.

Workshop

De workshop duurde 2 uur en Patricia van Velt Brasschaat begon met het vertellen over haar ervaringen met groenten fermenteren, haar successen en haar mislukkingen. Daarna mochten we zelf aan de slag aan de hand van de belangrijkste spelregels van het fermenteren. Haar werkwijze -en de kruiding- is gebaseerd op de Koreaanse Kimchi. Iedereen had zelf zijn eigen groenten en eigen potten meegenomen, dus het resultaat was heel gevarieerd.

Spelregels

  • werk heel hygiënisch en met verse producten
  • harde groenten geven het beste resultaat
  • gebruik een pot met glazen of plastic deksel, nooit metaal
  • snij de groenten in hapklare stukjes en vul de pot helemaal hiermee
  • doe er een stukje gember, knoflook en rode peper bij
  • wil je nog andere kruiden, hou het dan bij harde specerijen; venkelzaad, korianderzaad, …
  • overgiet met een mengsel van 25 gram niet-geraffineerd zout (bijvoorbeeld Keltisch zeezout) per liter water, tot de rand van de pot
  • laat 2 weken fermenteren op kamertemperatuur en zet daarna op een koude plaats om de fermentatie te stoppen of gewoon opeten natuurlijk 🙂

Onder water

Je moet er op letten dat de groenten helemaal ondergedompeld zijn. De groenten hebben door het zoute water de neiging om te gaan drijven, dus je moet ze een beetje helpen. Patricia doet dit door er een plastic zakje met water op te leggen. Dat werkt prima, maar ik wil plastic vermijden. Ik heb kleine schoteltjes, waar je een gebruikt theezakje op legt, genomen en dat werkt perfect. Een andere manier is om platte keitjes te zoeken in de juiste maat en die -na het wassen natuurlijk- eerst even steriel te koken in een pan kokend water.

Snel

Fermenteren op deze wijze is echt ideaal om voedselverspilling tegen te gaan. Een halve bloemkool of een paar wortels over? Even snel fijn snijden, wat  zout water er over en je bent klaar. Je kan het doen terwijl de andere halve bloemkool aan het garen is. Het gaat dus veel sneller dan bijvoorbeeld het maken van zuurkool, waarbij je eerst met zout moet stampen tot er vocht uit de kool vrijkomt…

Het resultaat

Door het fermenteren verandert de zoute smaak van het water in een zure smaak van de melkzuurbacteriën. Door te combineren met de kruiden, krijg je een lekkere pittige smaak. Ideaal als bijgerecht.

Gezond

Last but not least; gefermenteerde groenten zijn heel gezond. Het fermentatieproces creëert probiotica en die houden je darmflora in balans. Ook maakt het de voedingstoffen uit de groenten gemakkelijker beschikbaar, je lichaam kan dus meer vitaminen opnemen uit gefermenteerde groenten dan uit rauwe groenten. Je moet natuurlijk wel je gezonde verstand blijven gebruiken. Als je een potje openmaakt en je ziet schimmel of rare dingen en het stinkt, dan is er iets misgegaan en eet je dit natuurlijk niet meer op.

En jullie? Hebben jullie al groenten gefermenteerd?

xxx

p.s. vond je dit leuk, maar wil je liever niet nog een nieuwsbrief in je mailbox? Klik dan helemaal links van boven op het blauwe rondje met de F en like mijn facebookpagina, zo word je automatisch via facebook op de hoogte gehouden van nieuwe artikels…

Maak zelf gedroogde appelringen en krokante appelchips

In mijn tuin staan twee appelbomen en de appeltjes beginnen al mooi te kleuren. Dit jaar zijn het er minder dan vorige jaren, maar ze zijn wel groter. Wat doet een mens met al die appels? Ik vind persoonlijk de smaak van appels er niet beter op worden als ze wekenlang in de kelder of de schuur liggen. Dus als wij de verse appels beu zijn en wij een appeltaart hebben gebakken, begin ik appels te drogen. Want uiteraard willen wij van alle voordelen die in mijn blog over appels staan, profiteren!

Twee manieren

Je kan appels drogen op 2 manieren; op lage en op hoge temperatuur. Met een lage temperatuur behoud je alle vitamines, behalve een deel van de vitamine C. Op hoge temperatuur worden de appelchips lekker krokant, maar je verliest op die manier wel meer vitamines… Ik maak ze allebei. Ik gebruik hiervoor gewoon een heteluchtoven, maar je kan het uiteraard ook met een speciale droogoven doen. Je kan de appels ook buiten hangen als het warm weer is (zachte ringen) of drogen in de magnetron (krokante chips), maar dat doe ik nooit.

De oven

Je kan dus een gewone heteluchtoven gebruiken om te drogen. Dit is minder energiezuinig dan een droogoven, maar als je maar af en toe droogt, is het de moeite niet waard om een speciale droogoven aan te schaffen. Ik heb wel extra roosters in mijn oven. Heel handig als ik dus veel tegelijk wil drogen. Momenteel heb ik er 4, maar er is plaats voor een 5de. Raad eens wat er op mijn verlanglijstje staat? 🙂

Klokhuis

Sommige mensen laten het klokhuis zitten, maar dan heb je harde velletjes in je gedroogde appels. Appelschijfjes met klokhuis zijn wel veel mooier, maar ik begin dus altijd met het klokhuis er uit te halen met een appelboor. 

Schillen of niet?

Je kan zelf kiezen of je de appels schilt of niet. Vlak onder de schil zitten de meeste vitamines, maar sommigen vinden het lekkerder -zachter- zonder de schil. Ik schil alleen de appels met een beschadiging of appels die eigenlijk nog wat langer aan de boom hadden mogen blijven hangen. Bijvoorbeeld wanneer er een duif in heeft zitten pikken. Mooie rijpe appels was ik gewoon goed.

Schijfjes

Daarna snij ik de appels in schijfjes. Ik gebruik hiervoor een mandoline. De ideale dikte is 2 tot 3 mm, niet gemakkelijk om dat met een mes te snijden dus. Als je ze dikker maakt, bijvoorbeeld 5 mm, moet je de oventijd verdubbelen.

Roosters vullen

Op mijn roosters heb ik grillmatjes liggen. Heel handig om te voorkomen dat kleine deeltjes door de roosters vallen, maar niet echt nodig. Om te zorgen dat de appeltjes niet aan het rooster plakken kan je ook eerst bakpapier op de roosters leggen.
Als je iets droogt, krimpt het. Dus leg zoveel mogelijk  appelringen op je rooster. Ze mogen elkaar raken, maar niet te veel overlappen want dan droogt het minder goed. Een andere, heel handige manier is de ringen aan saté-prikkers rijgen en deze dan op het rooster leggen zodat de schijfjes ertussen hangen.

Op lage temperatuur gedroogde appelringen

Deze appelringen worden niet krokant, maar een beetje taai. Omdat ze zo dun zijn, happen ze toch gemakkelijk weg. Omdat ze bijna alle vitamines behouden, is het de ideale snack voor kinderen.
Je droogt de schijfjes op een temperatuur van 50 graden en laat de ovendeur op een kiertje open staan. Het duurt ongeveer 4 tot 5 uur tot ze goed droog zijn. Ze mogen niet plakkerig aanvoelen en als je proeft mag je geen crunch van verse appel voelen.

Krokante appelchips

Ik hou van de pure smaak, maar je kan de appelschijfjes eventueel eerst bestrooien met suiker met kaneel. Verwarm de oven voor op 100 graden. Nadat de roosters in de oven gezet zijn, laat je ook nu weer de deur op een klein kiertje open staan. Het lijkt energieverspilling, maar hierdoor drogen ze sneller en bespaar je dus energie. Na ongeveer 1,5 uur zijn de chips droog. Ze voelen dan droog aan, maar taai. Haal ze uit de oven en laat ze afkoelen. Je zal merken dat ze lekker krokant zijn als ze afgekoeld zijn.

Bewaren

Bewaar de appelschijfjes in een een luchtdichte verpakking. Omdat al het vocht er uitgehaald is, kan je ze heel lang bewaren. Schimmels en bacteriën hebben namelijk vocht nodig om te groeien. De vraag is alleen of je de kans krijgt om ze lang te bewaren…

xxx

7 feitjes en 1 fabel die je nog niet kent over appels…

Het is weer appeltijd. De appelbomen hangen vol en de winkelprijzen kelderen. Tijd dus om deze vrucht eens onder de loep te nemen. Vind jij het een saaie vrucht of kan een appel je nog verrassen? Hier zijn feitjes en één fabel die je vast nog niet wist over appels.

1. Appelpitten

Appelpitten bevatten cyanide, je slikt ze dus best niet door. Af en toe een pitje kan geen kwaad, maar als je er veel van eet, kan je flink ziek worden. Er is zelfs ooit iemand gestorven door het eten van handenvol appelpitten.

2. Paraberksyndroom

Mensen die allergisch zijn voor berkenpollen zijn ook allergisch voor appels, dit wordt het paraberksyndroom genoemd. Berken en appels bevatten namelijk hetzelfde proteïne dat deze allergie veroorzaakt. Andersom is dat niet altijd het geval. Sommige mensen zijn namelijk wel allergisch voor appels, maar niet voor berkenpollen. Dit allergeen wordt trouwens geneutraliseerd door verhitting, dus dat stukje appeltaart is geen probleem.

3. Pesticide

Helaas behoren appels tot de vruchten waar de meeste pesticiden op gevonden worden. Niet alleen op de schil, maar de gifstoffen trekken ook door de schil heen. Vooral kinderen zijn heel gevoelig voor deze pesticiden. Je kan dit oplossen door de appels even te laten weken in water met natriumbicarbonaat of baking soda. Zo verwijder je de meeste pesticiden. Zelfs onder de schil blijkt dit mengsel de pesticiden met 80 tot 95% te verminderen! Water verwijdert maar 25% van deze stoffen. Je kan natuurlijk ook biologische appels kopen…

4. Schil

Appels zitten bomvol vitamines, mineralen en anti-oxidanten of polyfenolen. De hoogste concentratie van deze stoffen zit net onder de schil. Dus goed schoonmaken die schil en gewoon mee opeten.

5. Pectine

Halfrijpe appels bevatten veel pectine, je weet wel, dat stofje dat je nodig hebt om goede confituur te maken. Je kan van de schillen bijvoorbeeld heel gemakkelijk zelf pectine maken. Hier kan je daarvoor een recept vinden. Wist je trouwens dat appel-pectine de groei van de goede darmbacteriën stimuleert en zo dus de darmgezondheid verbetert?

6. Superfood

Bij het woord superfood denk je misschien eerder aan bosbessen, gojibesen of avocado. Maar ook appels horen in dit rijtje thuis. Appels helpen om gewicht te verliezen, helpen in het gevecht tegen veroudering, voorkomen hartziekten, ondersteunen het immuunsysteem en helpen de symptomen van Alzheimer te verminderen.

7. Helpt kanker te voorkomen

Verschillende dierenstudies en in-vitro-studies concluderen dat appels een sterke kankerremmende en kanker-preventieve werking hebben. De oorzaak zou liggen in de aanwezigheid van phloretin, een krachtig polyfenol. In vitro betekent dat kankercellen in een laboratorium samengevoegd worden met phloretin. De meest spectaculaire resultaten werden behaald met cellen van longkanker, darmkanker, leverkanker en borstkanker. De kankercellen werden aangevallen en konden zich niet delen, wat er op neerkomt dat uitzaaiing voorkomen zou kunnen worden. Bij mensen is dit natuurlijk moeilijker te meten, maar er worden momenteel verschillende onderzoeken gevoerd naar de mogelijkheden om phloretin te gebruiken bij de effectieve behandeling van kanker. (onder aan de pagina staat een link naar het volledige onderzoek)

8. Fabel: appels helpen tegen gaatjes

Nee, appels helpen niet om gaatjes te voorkomen, wat je ouders en grootouders ook beweren. Het zuur en de suiker hebben zelfs een negatief effect op je glazuur. Maar omdat het zuur ervoor zorgt dat je extra -basisch- speeksel aanmaakt, wordt dat negatieve effect gelukkig wel teniet gedaan.

 

En natuurlijk zijn appels ook gewoon lekker! Nog een ideetje nodig? Hier lees je hoe je gedroogde appelringen en appelchips kan maken!

xxx

 

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3183591/
https://www.eoswetenschap.eu/voeding/de-beste-manier-om-pesticiden-van-appels-te-krijgen
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25260164
https://thestatetimes.com/2013/10/30/an-apple-a-day-why-its-a-superfrui
https://www.jfda-online.com/article/S1021-9498(16)30178-8/fulltext  (anti-kankeronderzoek)

Review van de 7 Days Anti-Perspirant Treatment van Vichy (7 dagen deo)

7 dagen deo Vichy

Persoonlijke hygiëne is enorm belangrijk. Als we iemand vinden stinken, schuiven we dan ook automatisch een stukje op. Logisch, want dat is wat ons instinct ons geleerd heeft. Maar voor de persoon die onze neus zo onaangenaam beroert, is dit natuurlijk niet prettig. Zeker niet als die persoon er alles aan gedaan heeft om juist niet te stinken. Deodorant, veelvuldig wassen met zeep, talkpoeder,… Vaak beschadigen deze producten onze huid alleen maar en krijgen de onwelriekende bacteriën daardoor juist nog meer kans om te groeien.

7 dagen deo

Niemand wil onaangenaam ruiken. Daarom ga ik jullie vertellen wat mijn ervaring is met de 7 Days Anti-Perspirant Cream Treatment van Vichy. Deze deo van Vichy belooft om je 7 dagen lang geurvrij te houden. De bedoeling is dat je 2 dagen na elkaar een klein beetje van deze crème opdoet en dat je daarna de rest van de week deodorant-vrij ben. Persoonlijk doe ik het anders; ik gebruik het één keer, ‘s avonds voor ik ga slapen, en pas na een week opnieuw. Voor mij is dat genoeg. Deze deodorant heeft een frisse geur, maar die is dus niet bedoeld om geuren te verbergen. Deze geur is trouwens geschikt voor vrouwen én mannen.

Werkt het echt?

En het werkt. Niet een beetje of soms, nee, het werkt enorm goed. Niet alleen bij mij -ik heb gelukkig weinig last van zweten- maar ook bij anderen die het door mij zijn uit gaan proberen. Een vriendin met flinke zweetgeur -ondanks een goede lichaamshygiëne en liters deodorant- is helemaal geurvrij! Ook mijn moeder en dochter zijn enthousiast.

Zacht voor de huid

Heel goed nieuws dus. Ander goed nieuws is dat hier geen uitdrogende ethanolalcohol in zit en ook geen parabenen. Het bevat wel dimethicone, wat ervoor zorgt dat je huid zacht en gehydrateerd blijft.

Aluminium

Minder goed nieuw is de hoeveelheid aluminium. Het staat op de tweede plaats in de lijst van bestanddelen, dus na water is dat het belangrijkste ingrediënt. Aluminium wordt gelinkt aan borstkanker. Al moet je dat ook relativeren, er zijn een hoop artsen die hier niet van overtuigd zijn. Eén van die artsen is de bekende Duitse dermatoloog Dr. Yael Adler. Zij zegt in haar boek ‘De huid‘ namelijk dat de aluminiumdeeltjes in deodorant te groot zijn om door de huid heen te kunnen gaan. Bovendien gebruik je het dus niet iedere dag, in tegenstelling tot je gewone deodorant, die waarschijnlijk ook aluminium bevat.

Conclusie

Het is een goed werkende deodorant-crème en ideaal voor mensen met een zweetprobleem. Je moet wel voor jezelf de afweging maken wat je belangrijker vindt; aangenaam ruiken of geen aluminium gebruiken. Als je echt last hebt van overmatig zweten of hyperhidrosis kan je er trouwens altijd nog voor kiezen om je oksels met botox of een laser te laten behandelen.

xxx

 

Is het feminisme niet overbodig geworden?

Ik ben geboren in de jaren 70. Als kind groeide ik op in een wereld waar een vrouw één van de wereldleiders was. Al had ik geen idee wat haar politieke standpunten waren, ze was een vrouw en ze was elke dag in het nieuws, dat was genoeg. Het leerde mij dat een vrouw hetzelfde kon als een man. Niet alleen deze IJzeren Dame vormde mijn wereldbeeld, ook mijn vader deed dit. Hij vertelde mij altijd dat ik alles kon worden wat ik wilde. Vrouwen en mannen waren gelijk en konden evenveel bereiken, al had ik natuurlijk kunnen weten dat dit slechts woorden waren. De blauwe ogen en overige kneuzingen van mijn moeder hadden mij moeten vertellen dat ook voor hem een vrouw minder waard was dan een man. Maar ach, ik was een kind en kan je mij mijn jeugdige naïviteit kwalijk nemen?  

Mijn vader

Als tiener liet hij ook mij duidelijk voelen dat ik letterlijk geen recht om te spreken had en toen ik jaren later verlaten werd door mijn partner en achterbleef met 2 peuters, kwam zijn ware aard verder boven. Ik zag er nog goed uit en moest maar een rijke man zoeken, want anders zou ik het nooit redden als alleenstaande moeder. Nu heb ik persoonlijk niets tegen rijke mannen. Het is volgens mij net zo gemakkelijk om verliefd te worden op een rijke man als op een arme, maar iemand kiezen op basis van zijn bankrekening gaat mij veel te ver. Bovendien had ik, na alles wat er gebeurd was, mijn buik wel even vol van mannen. 

Op de werkvloer

Ook op de werkvloer werd ik al snel uit de droom geholpen. Als student verdiende ik een centje bij als onthaalhostess. ‘Tais toi et sois belle’ was het motto en de vraag van één van de opdrachtgevers of de hostessen per meter betaald werden, was misschien wel grappig bedoeld, maar zeker niet respectvol. Het zou de toon zetten voor mijn verdere loopbaan. Maar ach, ik kon ertegen. Ik was uiteindelijk het product van een katholieke meisjesschool waar er ingedrild werd dat wij sterke vrouwen moesten worden en een succesvolle carrière opbouwen. Nooit werd ons gezegd dat wij onderdanig moesten zijn aan mannen. De nonnen daar waren misschien niet allemaal even vriendelijk, sterke rolmodellen waren zij wel.  

Seksisme versus feminisme

Mijn wereld bleek dan wel niet zo vrij van seksisme als ik als kind dacht, het bleef subtiel en incidenteel. De toon voor een wereld met volledige gelijkheid was -met dank aan onze moeders en grootmoeders- gezet en wij moesten het werk alleen afmaken. Waren wij ons wel bewust van die taak? Is het ons gelukt? Natuurlijk hebben wij door de eeuwen heen een hoop bereikt, maar toch…

Op straat

Het wordt je al snel duidelijk gemaakt als je de straat op gaat. Als tiener droegen wij wat wij wilden. Geen van mijn vriendinnen werd ooit een hoer genoemd omdat zij een kort rokje droeg. Wij konden door de Brusselse straten flaneren zonder lastig gevallen te worden. Als wij bij hoge uitzondering eens nagefloten werden, was dit altijd met een goedkeurende blik en zonder dat de fluiter in kwestie achter ons aan liep, ons een telefoonnummer probeerde te ontfutselen of seksuele toespelingen maakte. Tegenwoordig zijn er wijken waar je als vrouw of meisje niet meer alleen kan rondlopen, tenzij je natuurlijk een voorkeur hebt voor geile blikken, vernederende opmerkingen en intimiderend gedrag. 

De media

Dit gebrek aan respect voor meisjes zie je ook in de media. Ja ik weet het, het is een dooddoener en duizenden voor mij hadden er al commentaar op, maar gek genoeg dringt het niet door tot de jeugd. Halfnaakte vrouwen die met hun ronde billen twerken tegen een met goud behangen rapper, het is het eerste wat ik zie als ik een muziekzender op zet. Welk signaal geeft dit aan onze jonge meisjes? Terwijl ik opgroeide met het beeld van Prince, die de sexy maar vooral ook getalenteerde vrouwen die hem omringden op een voetstuk zette, groeien mijn dochters op met het beeld van halfnaakte vrouwen die in een clip letterlijk door het stof kruipen voor een vent met een patserwagen. Vrouwen waarop neergekeken wordt terwijl ze hun seksualiteit te grabbel gooien. Vrouwen die ho’s -hoeren- genoemd worden, vrouwen die geen greintje zelfrespect uitstralen. En de jeugd is hier zo aan gewend dat ze het niet alleen aanvaardbaar vinden, maar zelfs cool. Alsof dit de manier is om je te gedragen als je populair wilt zijn. 

Anti-feminisme

Tegelijkertijd is er een steeds groter wordende groep mannen die zich tekortgedaan voelt. Mannen die bij hoog en laag beweren dat het feminisme te ver doorgeschoten is. Mannen die er geen graten in zien dat een vrouw voor hetzelfde werk minder betaald krijgt; verboden maar dagelijkse realiteit. Minder geslaagde mannen die zich bedreigd voelen in hun professionele situatie. Dat hun carrière niet loopt, is namelijk niet hun schuld, maar die van de voorgetrokken vrouwelijke collega. Mannen die sterke vrouwen mannenhaters noemen, alleen omdat ze opkomen voor hun rechten. Mannen die eigenlijk gewoon bang zijn voor echte gelijkwaardigheid. Als een mannelijk familielid op een etentje zonder blikken of blozen beweert dat het tijd wordt dat de mannen zich emanciperen, kan ik mij niet inhouden. Het leidt tot een hevige discussie, waarvoor ik mij nog altijd schuldig voel tegenover de jarige gastvrouw.  

Goed nieuws

Gelukkig is er ook een hele grote groep mannen voor wie gelijkheid normaal is. Als ik hoor dat een minister aftreedt omdat het nu de beurt van zijn vrouw is om aan haar carrière te werken, kan ik daar enorm blij van worden. Of als een collega zegt dat het niet uitmaakt of de nieuwe chef een man of een vrouw is, zolang diegene maar capabel is.  Of als ik bij vrienden zie dat het de normaalste zaak van de wereld is dat alle taken gelijk verdeeld worden,…

De toekomst

Maar toch. Het verleden heeft ons geleerd dat aan veranderingen altijd een mentaliteitswijziging voorafgaat. En dat maakt mij ongerust. De vrouw van vandaag heeft niet minder rechten dan pakweg 20 jaar geleden, maar de houding tegenover vrouwen lijkt mij in een neerwaartse spiraal te zitten. Mijn mening is uiteraard gekleurd door mijn persoonlijke ervaring, maar ik bespeur een toenemend gebrek aan respect voor vrouwen in het dagelijks leven en in de jongerencultuur. Dus nee, volgens mij is feminisme absoluut nog niet overbodig. Tot mijn ongelijk bewezen wordt, strijd ik verder voor een wereld waar mannen en vrouwen gelijk behandeld worden.  Ieder met zijn eigen kracht; verschillend maar gelijkwaardig. 

xxx 

Nooit meer verouderen…

Er is goed nieuws voor de dames onder ons die een beetje bezorgd hun eerste rimpels aan het bekijken zijn. Rimpels zijn namelijk helemaal niet meer nodig.

British Medical Association

Ja, ja, dat heb ik vaker gehoord, zal je nu misschien denken. Maar ik heb het niet over de laatste nieuwe anti-aging crème of anti-oxidantenbooster, maar over stamcellen. Twee gerenommeerde plastisch chirurgen uit Gent, Dr. Alexis Verpaele en Dr. Patrick Tonnard, hebben namelijk een nieuwe methode ontwikkeld, die onverwachtse -maar spectaculaire- resultaten boekt. Zij schreven hierover een medisch handboek; Centrofacial Rejuvenation. Dit boek heeft onlangs een prijs gekregen van de prestigieuze Brittish Medical Association.

Stamcellen

De methode draait om het inspuiten van de stamcellen die in ons vet aanwezig zijn. Dankzij deze stamcellen wordt de huid niet enkel hersteld, maar echt geregenereerd, verjongd dus. Dat stamcellen dit kunnen, weten we al een jaar of 10, maar het probleem is dat het een omslachtig en duur proces is om stamcellen uit vet te halen. Dat is de reden waarom stamcellen eigenlijk maar zelden toegepast worden in de strijd tegen veroudering.

Vet

Het inspuiten van eigen vet in plaats van lichaamsvreemde fillers in het gezicht is een methode die al een tijdje met succes gebruikt wordt. Dr. Verpaele en Dr. Tonnard hebben de bestaande procedure een beetje aangepast. De dokters wilden namelijk een manier vinden om dit vet oppervlakkiger onder de huid in te kunnen spuiten. Hiervoor braken ze op mechanische wijze de grotere vetcellen af, zodat er enkel nog kleine vetcellen overbleven. Het resultaat is een emulsie van kleine vetcellen met een heel hoge concentratie stamcellen. Hoe het precies werkt, weten ze nog niet, maar al snel zagen ze onverwachtse resultaten. De behandelde huid veranderde radicaal. Niet alleen de rimpels werden, zoals verwacht, opgevuld, maar na een halfjaar merkten ze ook dat de huidstructuur veranderde. Pigmentvlekken verdwenen en littekens verbeterden opzienbarend.

Regeneratieve geneeskunde

De methode wordt nu niet alleen voor het gezicht gebruikt, maar bijvoorbeeld ook om grote littekens te behandelen. Ook wordt er momenteel onderzoek gedaan naar hoe het toegepast kan worden bij pezen en gewrichten. Tot nu toe zijn er ook geen bijwerkingen bekend en die worden ook niet verwacht omdat het hier om een lichaamseigen stof gaat. Volgens Dr. Verpalen en Dr. Tonnard is de regeneratieve geneeskunde dan ook de geneeskunde van de toekomst.

Betaalbaar

Omdat de procedure zo eenvoudig is, wordt verwacht dat binnenkort meer chirurgen hem toe gaan passen. Daarom zou het binnen niet al te lange tijd een heel betaalbare procedure moeten zijn.  Dr. Tonnard gebruikt de term spotgoedkoop, maar dat lijkt mij nu toch net iets te optimistisch. 🙂
Wil je zelf nalezen hoe ze tot deze behandeling zijn gekomen en hoe het precies werkt? Dan moet je wel diep in de buidel tasten; het boek is voor 315 euro (ja, je leest het goed) te koop bij Amazon. Al zou ik dat geld dan eerder gebruiken om het zelf uit te proberen…

Zo zie je maar dat de wetenschap niet stil staat. Eerlijk gezegd vind ik een paar kleine rimpels geen ramp, het zou een vreemde wereld worden als iedereen er voor altijd uitziet als een 25-jarige. Persoonlijk trekt deze methode mij wel meer aan dan bijvoorbeeld botox of fillers, maar hoe sta jij hier tegenover? Zou jij het uitproberen?

xxx

Meditatie met vallen en opstaan…

Meditatie is al zo oud als de mensheid zelf. De meeste religies en culturen kennen een vorm van mediteren, al noemen ze het vaak anders. Wat de christenen bijvoorbeeld contemplatie noemen is in feite gewoon een vorm van meditatie. Maar ook alleen wandelen in de natuur en je hoofd leeg maken is een soort van meditatie. Het is dus eigenlijk toch niet zo een modeverschijnsel als vaak wordt gedacht.

Stressverlagend

Als je de meditatie op een goede manier uitvoert, heeft het verschillende gezondheidsvoordelen, zowel psychisch als fysiek. Volgens een studie van Harvard is tot 80% van de gezondheidsklachten stress-gerelateerd. Meditatie, maar bijvoorbeeld ook Tai Chi en Yoga, hebben een bewezen stress-verlagend effect. Door volledig te ontspannen verlaag je je cortisol-niveau, wat dan weer een positief effect heeft op de gezondheid van je hart en bloedvaten. Je bloeddruk wordt genormaliseerd, je kan je beter concentreren en angstgevoelens verdwijnen.

In mijn eentje

Ik heb al verschillende keren geprobeerd om in mijn eentje te mediteren. Soms lukte dat ook, maar meestal begon ik aan van alles en nog wat te denken. Wat ik nog moest gaan halen in de supermarkt, wat ik niet mocht vergeten te doen,… Zonder ervaring zelf mediteren vond ik heel moeilijk.

Meditatie-app

Dus heb ik een paar apps gedownload, met wisselend succes. Omdat ik het lastig vond om lang recht te zitten, heb ik geprobeerd liggend te mediteren met een app die naar beide oren een ander geluid stuurde zodat je dieper in meditatie kwam. Ik denk dat dat min of meer werkte, want ik viel telkens in slaap. Ontspannend was het dus in ieder geval wel.:-) Toen ik een keer niet in slaap kon komen, kreeg ik dus het lumineuze idee om een slaapmeditatie op te zetten. Waarschijnlijk ging hier dan weer iets helemaal mis, want ik viel pas tegen de ochtend in slaap…

Online begeleide meditatie

Maar ik ben nu eenmaal eigenwijs en ik wil toch wel profiteren van de voordelen die mediteren kan bieden. Dus toen Raphaëlle van Toutes La Vie mij vroeg of ik voor mijn blog een cursus mediteren bij haar wilde volgen, was ik meteen enthousiast. De cursus bestaat uit 4 interactieve online groepslessen, waarbij je elkaar kan zien en horen. Elke les bevat een deel uitleg en 2 geleide meditaties. Ik heb nu 2 lessen gevolgd en ik moet zeggen dat die persoonlijke begeleiding wel heel prettig is. Als ik alle lessen gedaan heb, geef ik jullie een volledig verslag, maar als je nieuwsgierig bent geworden, kan je al eens een kijkje nemen op haar site.

Ik ben heel benieuwd of jullie mediteren. Hoe doen jullie dat? Hebben jullie begeleiding gevolgd? Wat zijn jullie ervaringen?

xxx

https://hms.harvard.edu/sites/default/files/assets/Harvard%20Now%20and%20Zen%20Reading%20Materials.pdf

Wat ik leerde uit de Netflix documentaire ‘A Plastic Ocean’

In tegenstelling tot de meeste mensen die ik ken, ben ik geen grote fan van Netflix. Ik heb geen geduld om uren naar series te kijken en als ik dan eens graag een serie wil zien, zendt Netflix die natuurlijk net niet uit. Maar ja, ik heb tieners dus ook bij ons zit er in het digitale menu van de tv een Netflix-icoontje… Soms laat ik mij toch verleiden om daar op te klikken, vooral als ik alleen thuis ben. Niet om een serie te bingewatchen, maar omdat Netflix ook heel veel documentaires heeft. En kijk, dat interesseert mij nu weer wel!

A plastic ocean

Zo kwam ik al scrollend tussen de documentaire-titels de volgende titel tegen; ‘A Plastic Ocean’. Ik ben deze maand bezig met een afval-challenge, dus dit leek mij wel gepast. Wat ik in deze documentaire zag, heeft mij diep geraakt, zeg maar gerust geschokt.

Alle volwassenen ter wereld

Jaarlijks wordt er evenveel plastic geproduceerd als het gewicht van alle volwassen mensen samen! De helft daarvan is voor eenmalig gebruik. Denk je eens in wat een enorme berg plastic dat is. En het slechtste nieuws moet nog komen. Elk jaar komt 8 miljoen ton daarvan in zee terecht, 8 MILJOEN TON…

Zuidoost Azië

Nu moet ik wel eerlijk zeggen dat het meeste van dat plastic in Zuidoost Azië in het water terecht komt, maar ook in de Middellandse zee bijvoorbeeld is de situatie schrijnend. Hier is de verhouding microplastic -ik vertel je zo wat dat precies is- en plankton 2 op 1. Dus elke vis die van plankton leeft, heeft automatisch een menu dat voor twee derde uit plastic bestaat.

Macroplastic

Wat is nu precies het gevaar? Er bestaan eigenlijk 2 vormen van plastic; grotere stukken of macroplastic en heel kleine of microplastic. De grote en middelgrote stukken zijn gevaarlijk omdat dieren hier in vast kunnen komen te zitten, maar ook omdat bijvoorbeeld zeevogels denken dat dit een lekker hapje is. Denk bijvoorbeeld aan vrolijk gekleurde flessendopjes, airsoft-balletjes en andere harde stukjes plastic. Deze stukken verteren natuurlijk niet en blijven in de maag van de vogel zitten. De zeevogels voeden ook hun jongen hiermee. Doordat het plastic in de maag blijft, is er geen plaats meer voor gewoon voedsel en verhongeren de vogels. Dode vogels met meer dan 200 stukken plastic in hun maag zijn geen uitzondering!

Microplastic

Misschien nog wel dramatischer is het gevolg van microplastic. Plastic verteert niet, maar valt onder invloed van zonlicht, zout en golven wel uiteen in heel kleine stukjes. Deze stukjes microplastic zijn ook poreus en daardoor zijn ze een spons voor andere chemische stoffen die in het water terecht zijn gekomen. Ook de microbeads die in sommige tandpasta’s en scubs zitten vallen onder microplastic. De kleine vissen en garnalen eten plankton en krijgen  zo een hoop van dit microplastic binnen. Zowel de chemische stoffen die aan het plastic zijn blijven plakken als de ftalaten van het plastic zelf, worden opgeslagen in het vet van deze kleine prooidiertjes. Daarna worden ze gegeten door grotere vissen, vissen die uiteindelijk op ons bord terecht komen. Bij een onderzoek, waarbij mosselen onderzocht werden die geoogst werden op 6 verschillende plaatsen langs de kust van Frankrijk, Nederland en België, werd in ALLE stalen microplastic gevonden….

Mensen

Voor ons is dit natuurlijk niet gezond. Plastic bevat veel schadelijke stoffen, maar het gevaarlijkste voor de mens zijn de ftalaten en BPA. Dit zijn ook hormoonverstoorders en verantwoordelijk voor het feit dat mensen steeds minder vruchtbaar worden. Op dit moment kan 1 op de 5 koppels boven de 30 al niet meer natuurlijk zwanger worden. Wist je trouwens dat een gemiddeld kind tegenwoordig meer ftalaten en BPA in zijn lichaam heeft dan een 100-jarige? Maar niet alleen door vis en zeevruchten te eten krijgen wij dit binnen. BPA komt ook vrij als wij voedsel eten uit een plastic verpakking. Vooral als dit voedsel warm is, zoals bij een afhaalmaaltijd. Zelfs de BPA-vrije verpakkingen zijn gevaarlijk. Om toch bepaalde eigenschappen te behouden worden er andere stoffen aan toegevoegd die eigenlijk even schadelijk zijn…

De overheid

Er is een belangrijke rol weggelegd voor de overheid. Helaas neemt de Belgische overheid alleen babystapjes. Geen statiegeld op plastic flessen, geen mogelijkheid voor de gewone burger om al zijn plastic apart in te leveren, geen verbod op overbodig plastic. In België wordt ervoor gekozen om het meeste plastic gewoon te verbranden. Nochtans is dat niet alleen ecologisch, maar ook economisch gezien niet interessant. De kost van nieuw plastic is veel hoger dan die van gerecycleerd plastic. Ze zouden beter eens gaan gluren bij de buren; zowel in Nederland als Duitsland worden prachtige resultaten gehaald met de recyclage van plastic.

Wat kunnen wij doen

Er zijn gelukkig heel wat eenvoudige maatregelen die wij kunnen nemen om te zorgen dat de situatie niet verder escaleert. Koop om te beginnen geen schoonheidsproducten met microbeads. Deze komen via het afvalwater sowieso in het milieu terecht en er zijn goede alternatieven. Wees ook kritisch in de winkel; is het nodig of zelfs maar nuttig dat alle groenten in plastic zitten? Zo proberen ze ons wijs te maken dat komkommers langer te bewaren zijn met een plastic condoompje, maar mijn persoonlijke ervaring zegt iets anders. Een gewone komkommer blijft vrij lang vers in mijn koelvak, maar een ingepakte verandert bij mij in no time in een vloeibare brij.
Zijn koekjes echt lekkerder als ze eerst in een plastic zakje, dan in een kartonnen doosje en daarna nog eens in plastic folie verpakt worden? En moet vlees nu echt op niet-recycleerbare eps-schaaltjes? Mijn challenge heeft mij tot nu toe één ding geleerd; er is altijd een alternatief, alleen heb ik die voor chips verpakkingen nog niet gevonden :-).

Nu ben ik heel benieuwd: wisten jullie dat het probleem van microplastic zo groot was?

xxx

 

https://plasticoceans.org
https://wwf.be/nl/nieuws/de-middellandse-zee-dreigt-zee-van-plastic-te-worden-waarschuwt-wwf/
http://www.expeditionmed.eu/fr/wp-content/uploads/sites/6/2015/02/Van-Cauwenberghe-2014-microplastics-in-cultured-shellfish1.pdf