Kan ik afval-vrij leven? Mijn persoonlijke challenge.

Edmund H. Volkart zei ooit: ‘Afval is makkelijk te produceren, moeilijk te verzamelen  en onmogelijk om kwijt te raken’. Ik ben ervan overtuigd dat hij gelijk heeft. Ons restafval wordt verbrand, maar de assen worden begraven, inclusief alle schadelijke stoffen. De rook van dit verbrandingsproces zou onschadelijk zijn, maar als je ooit al eens langs een verbrandingsoven reed, zal je daar vast ook wel twijfels over hebben. Echt verdwijnen doet het dus niet.

Challenge

Nu zag ik een tijdje geleden toevallig een filmpje van een jonge vrouw die zichzelf de challenge had gesteld om een maand lang zonder afval te leven. Aan het einde van de maand had zij enkel een handje vol flosdraad en dat heeft mij aan het denken gezet. Ik doe al jaren mijn best om zo min mogelijk afval te produceren, maar toch staat er bij mij elke maand een vuilnisbak van 140 liter aan de straatkant. Kan ik mijn gezin afvalvrij maken?  Ik maak mij geen illusies. Met 2 tieners in huis is volledig afvalvrij worden net iets te ambitieus, denk ik. Maar ik wil in september wel proberen om zo weinig mogelijk afval te produceren. Dus ben ik eens in mijn vuilniszak gedoken om te kijken wat ik weggooi. Blijkbaar gooi ik vooral het volgende weg; kunststof bakjes van vlees en maiskolfjes, aluminiumfolie en folieverpakkingen van chips en zo. Dus ga ik mij hier op concentreren.

Restafval

Zoals gezegd wordt ons restafval verbrand en daarna gestort. Helemaal vermijden is dan misschien wel niet mogelijk, wij gaan de volgende 30 dagen toch ons best doen om zo weinig mogelijk restafval te hebben. Om het restafval zoveel mogelijk te verminderen ga ik dus alternatieven moeten zoeken. Voedsel wordt bij ons bijna niet weggegooid; ik heb kippen en de schillen die zij niet lusten gaan op de composthoop;

Recycleren

Recycleren is belangrijk, maar wist je dat papier bijvoorbeeld maar 7 keer gerecycled kan worden? In tegenstelling tot blikjes, die houden het in principe oneindig lang vol. Recycleren is uiteraard beter dan verbranden, maar recyclage heeft ook een flinke milieu-impact, er is veel energie nodig om grondstoffen te recycleren. Daarom krijgt het van mij een oranje label.

Wij recycleren zoveel mogelijk; elk bonnetje komt in de papierdoos terecht.  Maar met plastic speel ik een beetje vals. In België kan je plastic flessen recycleren in de pmd-zak en schone plastic folie op het containerpark, maar in Nederland mag al het plasticafval gewoon in een zak in de container. Omdat ik aan de grens woon, ga ik één keer per week in Nederland winkelen. Elke week heb ik wel een zak vol plastic en die stop ik dus tijdens mijn wekelijkse trip in de plasticcontainer. Nederland maakt het recycleren van plastic wel héél gemakkelijk…

Herbruikbare verpakkingen

Statiegeld verpakkingen zijn uiteraard een beter alternatief dan flessen die je weg gooit, maar ook hier zit wel een ecologische kost aan. De flessen moeten uiteraard vervoerd worden en schoon gemaakt. Daarom krijgt het van mij een geel label. Wist je dat glazen flessen 10 tot 30 keer hervuld kunnen worden en plastic flessen zelfs tot 50 keer? Hier in België staan ze nog niet zo ver. Als je in België statiegeldflessen wilt kopen, moet je extra spierballen hebben, want hier zijn alleen glazen statiegeldflessen. Het plastic alternatief heb ik hier nog niet gevonden. Maar ik koop ze gewoon tijdens mijn wekelijkse boodschappen-trip in Nederland. Maar wijn koop ik wel in België… in statiegeld flessen 🙂

Afval vermijden

Zonder twijfel de beste manier om met potentieel afval om te gaan is het vermijden van afval. Wat er niet is, hoef je ook niet kwijt te raken. In de supermarkt probeer ik bijvoorbeeld zoveel mogelijk om mijn groenten los mee te nemen, zonder plastic zakje dus. Voor prei of broccoli is dat geen probleem, maar kerstomaatjes of kersen is natuurlijk een heel ander verhaal. Het alternatief zijn stoffen, herbruikbare zakjes. Hier komt mijn boekhoudkundige en financiële achtergrond toch weer even om de hoek kijken. Een plastic zakje weegt 2 gram, een stoffen minstens 10 gram meer. En die 10 gram extra, daar betaal je elke dag aan de kassa voor. Voor een keertje is die paar cent extra natuurlijk geen drama, maar als je een jaar lang al je groenten in herbruikbare zakjes weegt, heb je aan het einde van dat jaar toch een behoorlijk bedrag extra uitgegeven… Dus stuurde ik een mailtje naar mijn favoriete supermarkt, Colruyt, met de vraag of het niet mogelijk is om hier bij het wegen rekening mee te houden, bijvoorbeeld door bij gebruik van een eigen zakje automatisch 10 gram minder aan te rekenen. Technisch gezien perfect mogelijk en bovendien zijn de niet gebruikte plastic zakjes een besparing voor de winkel. Dit was hun antwoord; ‘Er wordt geen compensatie gegeven als mensen hun eigen zakjes meenemen, je mag je groenten en fruit gerust uit de zakjes nemen voor deze worden gewogen’. Ik ben benieuwd hoe de caissière gaat reageren als ik een halve kilo kerstomaatjes los in de weegschaal leg…

EPS

De zwarte eps schaaltjes is een lastiger probleem. Meestal haal ik mijn vlees in bovengenoemde winkel en daar horen dus zwarte eps schaaltjes bij. Niet te recycleren en niet te vermijden als ik hier mijn vlees wil blijven kopen. Ik heb 3 opties: vegetariër worden, kopen bij AH waar het in plastic verpakking zit of naar de slager gaan met mijn eigen herbruikbare bakjes. Ik zet niet elke dag vlees op het menu, maar vegetariër worden zie ik ook niet zitten. Bij AH kopen betekent dat ik toch nog blijf zitten met de vocht opnemende padjes in het plastic bakje. Dus ga ik de stoute schoenen aantrekken en optie 3 uitproberen. Ik ben benieuwd hoe ze gaan reageren, dus kom zeker terug op het einde van de maand om te lezen hoe dat afgelopen is! 🙂

Folieverpakkingen

Ik heb nog geen idee hoe ik de chips-verpakkingen moet gaan vermijden. Geen chips en dergelijke meer kopen is misschien niet echt een goede optie en zelf maken lijkt mij ook niet zo eenvoudig. Wordt vervolgd!

Aluminiumfolie

En dan hebben we nog het aluminiumfolie; dat moet eigenlijk wel op te lossen zijn. Ik ga proberen om in plaats van een ovenschaal met aluminiumfolie, een ovenschaal met glazen deksel te gebruiken. Ook de maiskolfjes die ik in folie rol, moeten toch even lekker worden in een ovenschaal.

Bloggers met een groene missie

Zoals je misschien al weet ben ik niet de enige blogger die deze maand voor duurzaamheid gaat. Ik geef de fakkel door aan Andrea van Happy Mama Life. Ik ben alvast benieuwd wat zij ons morgen gaat vertellen!

Ken je onze actie nog niet? Lees dan snel de intro. Je kan ons trouwens ook volgen op onze facebookpagina Bloggers met een groene missie. Neem zeker eens een kijkje.

En hoe zit het met jullie? Hebben jullie nog tips voor mij of doen jullie misschien wel gezellig mee? Welk afval vinden jullie het lastigste om te vermijden?

xxx

 

 

 

 

20 thoughts on “Kan ik afval-vrij leven? Mijn persoonlijke challenge.

  1. Lastig hè! Bijna alles lijkt verpakt te zitten in plastic. Vooral als je er op gaat letten. Ipv plastic zakjes om eten in te vriezen, heb ik begin dit jaar bakjes gekocht. Werkt ook nog gemakkelijker.

    1. ik vind dat ook zo lastig, het invriezen. In vacuumzakjes blijft het eten langer lekker, maar dat is dan weer zo slecht voor het milieu. Ik weck af en toe soep en stoofvlees. Dan zit het in glas, dus beter voor het milieu, maar wel veel meer werk…

  2. Het is zo bizar hoeveel afval mensen weggooien, dat je het pas realiseert als je er echt over na gaat denken. Wij scheiden het plastic en dat scheelt al zoveel vuilniszakken per maand. Ik denk dat het bijna onmogelijk is om zonder afval te leven. Ik heb geen grote tuin waar ik een composthoop kan maken en ook geen kippen die alles eten. Dan is het net wat makkelijker denk ik! Succes 😀

    1. met een tuin is het inderdaad gemakkelijker, maar ik las een tijdje geleden een diy om een wormenbak voor op een appartement te maken. Geurloos composteren en de compost kon je dan gebruiken om je kamerplanten te verzorgen.

    1. bij mij ook, elke week een volle. Ik hoop dat ik het nu kan verminderen, maar ik moest gisteren een nieuwe ledlamp kopen en die zat in een enorm stuk plastic… grrr

    1. Dat had ik ook gehoord, maar hier bij de Lidl waren ze er niet meer en ze wisten niet of ze nog binnen gingen komen. Dus ben ik vanmiddag zelf achter de naaimachine gekropen met heel dunne katoen… Ze zijn niet perfect (iets met de draadspanning) maar ik kan naar de winkel 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *